ຂປລ. ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານ, ສປປ ລາວ ໄດ້ສຸມໃສ່ການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ສ້າງພື້ນຖານອັນໜັກແໜ້ນ ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ (LDC). ໝາກຜົນອັນເປັນຮູບປະທຳສາມາດສະຫຼຸບໄດ້ 4 ດ້ານຫຼັກ:

ສປປ ລາວ ມີການຂະຫຍາຍຕົວທາງເສດຖະກິດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນລະດັບ 5-7% ຕໍ່ປີ ໃນໄລຍະຜ່ານມາ ຊຶ່ງປັດໄຈດັ່ງກ່າວໄດ້ກາຍເປັນແຮງຂັບເຄື່ອນຕົ້ນຕໍທີ່ຊຸກຍູ້ໃຫ້ລາຍຮັບແຫ່ງຊາດສະເລ່ຍຕໍ່ຫົວຄົນ ເພີ່ມຂຶ້ນ ຢ່າງຊັດເຈນ ຈົນສາມາດຜ່ານເກນມາດຕະຖານຂອງສະຫະປະຊາຊາດໄດ້ຢ່າງປະສົບຜົນສຳເລັດ.

ຄວາມສຳເລັດດັ່ງກ່າວເກີດມາຈາກການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກົນໄກການຫັນປ່ຽນໂຄງສ້າງເສດຖະກິດຢ່າງແຂງແຮງ ຈາກກະສິກຳແບບດັ້ງເດີມ ໄປສູ່ການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳພະລັງງານທີ່ມີທ່າແຮງບົ່ມຊ້ອນ ເພື່ອ ກ້າວໄປສູ່ການເປັນ "ໝໍ້ໄຟແຫ່ງອາຊີ", ຄຽງຄູ່ກັບການສ້າງເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແລະ ການດຶງດູດການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດ (FDI) ທີ່ມີມູນຄ່າສູງ ເຂົ້າມາສ້າງພື້ນຖານທີ່ແຂງແກ່ນ ໃຫ້ແກ່ການເຕີບໂຕທາງ ເສດຖະກິດໃນໄລຍະຍາວ.

ຜົນສຳເລັດອັນພົ້ນເດັ່ນທີ່ສຸດ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ສປປ ລາວ ໄດ້ຜ່ານເກນມາດຕະຖານດ້ານຊັບສິນມະນຸດ (66 ຄະແນນຂຶ້ນໄປ) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ຊຶ່ງເປັນຕົວຊີ້ບອກທີ່ສຳຄັນເຖິງ ການພັດທະນາຄຸນນະພາບ ຊີວິດຂອງປະຊາຊົນຢ່າງຮອບດ້ານ.

ດ້ານສາທາລະນະສຸກ, ພວກເຮົາສາມາດຫລຸດອັດຕາການຕາຍຂອງແມ່ ແລະ ເດັກນ້ອຍອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 5 ປີ ລົງຢ່າງຫລວງຫລາຍ ໂດຍຜົນສຳເລັດດັ່ງກ່າວເປັນໝາກຜົນຈາກການຂະຫຍາຍຕາໜ່າງສຸກສາລາໃຫ້ເຂົ້າ ເຖິງຮາກຖານຢ່າງທົ່ວເຖິງ, ຄຽງຄູ່ກັບການສົ່ງເສີມໂພຊະນາການທີ່ຖືກຫລັກອະນາໄມ ແລະ ການປັບປຸງການເຂົ້າເຖິງນ້ຳສະອາດໃນເຂດຫ່າງໄກສອກຫລີກ ເຮັດໃຫ້ເດັກນ້ອຍມີການຈະເລີນເຕີບໂຕທີ່ສົມບູນ . ໃນຂະນະ ດຽວກັນ, ດ້ານການສຶກສາ ກໍມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍອັດຕາການອ່ານອອກຂຽນໄດ້ ແລະ ອັດຕາການເຂົ້າຮຽນ ໃນລະດັບມັດທະຍົມຕອນຕົ້ນເພີ່ມຂຶ້ນ ຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ນີ້ແມ່ນໝາກ ຜົນຈາກການ ປະຕິບັດນະໂຍບາຍການສຶກສາ ພາກບັງຄັບຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ພ້ອມທັງການສ້າງ ໂຮງຮຽນກິນນອນຊົນເຜົ່າ ໃນເຂດຫ່າງໄກສອກຫລີກ ເພື່ອໃຫ້ລູກຫລານບັນດາເຜົ່າ ໄດ້ມີໂອກາດເຂົ້າເຖິງ ການສຶກສາທີ່ມີຄຸນນະພາບ ຢ່າງສະ ເໝີພາບ.

ຜົນສຳເລັດເຫລົ່ານີ້ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວເລກສະຖິຕິເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ແມ່ນພື້ນຖານອັນໜັກແໜ້ນ ທີ່ສະທ້ອນເຖິງຄວາມມານະພະຍາຍາມ ໃນການຍົກລະດັບດັດຊະນີ ການພັດທະນາມະນຸດ ຂອງປະເທດເຮົາ ໃຫ້ກ້າວສູ່ ມາດຕະຖານສາກົນຢ່າງແທ້ຈິງ. ສປປ ລາວ ໄດ້ມີການຫັນປ່ຽນໂສມໜ້າ ຢ່າງກ້າວກະໂດດຈາກ "ປະເທດປິດລ້ອມ" ໄປສູ່ "ປະເທດເຊື່ອມໂຍງ-ເຊື່ອມຈອດ" ຢ່າງສຳເລັດຜົນ ຊຶ່ງຖືເປັນໝາກຜົນອັນສຳຄັນ ຂອງຍຸດທະ ສາດການ ພັດທະນາໃນໄລຍະໃໝ່ ທີ່ປ່ຽນແປງທ່າແຮງທາງພູມສາດ ໃຫ້ກາຍເປັນຂໍ້ໄດ້ປຽບທາງເສດຖະກິດຢ່າງແທ້ຈິງ.

ດ້ານການສ້າງໂຄງລ່າງຍຸດທະສາດ, ດ້ວຍການເປີດນຳໃຊ້ທາງລົດໄຟ ລາວ-ຈີນ, ທາງດ່ວນ ວຽງຈັນ-ວັງວຽງ ແລະ ເສັ້ນທາງເຊື່ອມຕໍ່ພາກພື້ນອື່ນໆ, ສປປ ລາວ ໄດ້ຫລຸດຜ່ອນຄວາມເປາະບາງ ດ້ານເສດຖະກິດ ທີ່ເກີດຈາກຂໍ້ຈຳກັດທາງພູມສາດ, ເຮັດໃຫ້ສາມາດເຊື່ອມໂຍງ ລະບົບໂລຈິສຕິກ ພາຍໃນເຂົ້າກັບເຄືອຂ່າຍ ເສດຖະກິດພາກພື້ນຢ່າງມີປະສິດທິພາບ . ຄຽງຄູ່ກັບການພັດທະນາ ພື້ນຖານໂຄງລ່າງທາງກາຍະພາບ, ພວກເຮົາ ໄດ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດໃນການຍົກລະດັບການເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ໂດຍປະຊາກອນຫລາຍກວ່າ 95% ສາມາດເຂົ້າເຖິງກະແສໄຟຟ້າ ແລະ ໂຄງຂ່າຍໂທລະຄົມມະນາຄົມທີ່ທັນສະໄໝ; ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ບໍ່ ພຽງແຕ່ ເປັນ ການ ຍົກລະດັບຊີວິດການເປັນຢູ່ ຂອງປະຊາຊົນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນພື້ນຖານອັນສຳຄັນ ໃນການຂັບເຄື່ອນ ການຫັນເປັນເສດຖະກິດດີຈິຕອນ ແລະ ສ້າງສັງຄົມທີ່ທັນສະໄໝໃນຍຸກ
ໃໝ່ .

ການຫັນປ່ຽນດັ່ງກ່າວ ໄດ້ສ້າງທ່າແຮງອັນໃໝ່ໃຫ້ແກ່ປະເທດຊາດ ໃນການດຶງດູດການລົງທຶນ ຈາກຕ່າງປະເທດ, ເພີ່ມຂີດຄວາມສາມາດ ໃນການແຂ່ງຂັນ ແລະ ເປັນກົນໄກສຳຄັນໃນການກ້າວ ຂ້າມສະຖານະ ພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໄປສູ່ການເປັນປະເທດ ທີ່ເຊື່ອມໂຍງ-ເຊື່ອມຈອດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະ ຍືນຍົງໃນອະນາຄົດ.

ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ "ວຽກງານສາມສ້າງ" ທີ່ເນັ້ນການໂອນອຳນາດ ແລະ ງົບປະມານລົງສູ່ທ້ອງຖິ່ນ ໄດ້ສົ່ງຜົນດີຢ່າງເປັນຮູບປະທຳຕໍ່ການພັດທະນາຮາກຖານ ດັ່ງນີ້:

ການພັດທະນາຮາກຖານໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ: ຜ່ານການແບ່ງຂັ້ນຄຸ້ມຄອງທີ່ຊັດເຈນ, ຫລາຍໝູ່ບ້ານທີ່ເຄີຍຫ່າງໄກສອກຫລີກ ແລະ ທຸລະກັນດານ ໄດ້ມີການປ່ຽນແປງໂສມໜ້າກາຍເປັນ "ບ້ານພັດທະນາ" ຢ່າງ ແທ້ຈິງ. ປະຊາຊົນໃນທ້ອງຖິ່ນ ໄດ້ມີຄວາມຕື່ນຕົວ ແລະ ມີສ່ວນຮ່ວມໂດຍກົງ ໃນການວາງແຜນພັດທະນາ ເສດຖະກິດຂອງຕົນເອງ, ຫັນຈາກການຜະລິດແບບກຸ້ມຕົນເອງ ມາເປັນການຜະລິດ ກະສິກຳເປັນສິນຄ້າ ທີ່ມີ ການຈັດຕັ້ງ, ມີການສ້າງຕັ້ງກຸ່ມສະຫະກອນ ໃນຮູບແບບຕ່າງໆ ເພື່ອລວມກຸ່ມກັນຜະລິດ ແລະ ປຸງແຕ່ງ ເຮັດໃຫ້ສາມາດສ້າງມູນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ມີລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າເກົ່າ .

ຜົນສຳເລັດດັ່ງກ່າວ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການຍົກລະດັບ ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໃນຮາກຖານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການສ້າງພື້ນຖານທີ່ແຂງແກ່ນ ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາ ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ ຕາມ ທິດທາງການສ້າງເມືອງ ໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ, ບ້ານໃຫ້ເປັນຫົວໜ່ວຍພັດທະນາ, ເຮັດໃຫ້ການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ມີປະສິດທິຜົນ ແລະ ຍືນຍົງ.

ການອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ (LDC) ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນໝາກຜົນ ແຫ່ງການພັດທະນາ, ແຕ່ຍັງເປັນການເປີດປະຕູ ສູ່ໂອກາດຍຸດທະສາດໃໝ່ ໃນການຍົກລະດັບ ຂີດຄວາມສາມາດໃນການ ແຂ່ງຂັນຂອງປະເທດ ໃນເວທີສາກົນ ໂດຍຜ່ານ 4 ເສົາຄ້ຳຍຸດທະສາດ ດັ່ງນີ້:

1. ການດຶງດູດການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດ (FDI) ທີ່ມີຄຸນນະພາບ:  ການເລື່ອນຊັ້ນທາງເສດຖະກິດຂອງ ສປປ ລາວ ຖືເປັນສັນຍານບວກອັນສຳຄັນ ທີ່ຢັ້ງຢືນເຖິງສະຖຽນລະພາບ ແລະ ຄວາມພ້ອມ ດ້ານພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ລວມເຖິງລະບົບກົດໝາຍ ຊຶ່ງສົ່ງຜົນໂດຍກົງ ຕໍ່ການຍົກລະດັບຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື ດ້ານສິນເຊື່ອ (Country Credit Rating) ຂອງປະເທດໃຫ້ສູງຂຶ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ນັກລົງທຶນ ສະຖາບັນຂະໜາດ ໃຫຍ່ ຈາກບັນດາປະເທດທີ່ພັດທະນາແລ້ວ ມີຄວາມໝັ້ນໃຈໃນການຕັດສິນໃຈ ເຂົ້າມາລົງທຶນໃນໂຄງການໄລຍະຍາວ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ຍັງເປັນການເປີດໂອກາດອັນດີ ໃນການດຶງດູດການລົງທຶນ ເຂົ້າສູ່ຂະແໜງເຕັກໂນໂລ ຊີ, ອຸດສາຫະກຳດີຈິຕອນ ແລະ ໂຮງງານປະກອບຊິ້ນສ່ວນ ທີ່ມີມູນຄ່າເພີ່ມສູງ ຊຶ່ງຈະເປັນກົນໄກສຳຄັນ ໃນການຖ່າຍທອດເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ຍົກລະດັບສີມືແຮງງານລາວ ໃຫ້ກ້າວໄປສູ່ມາດຕະຖານສາກົນຢ່າງແທ້ຈິງ.

2. ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງການຄ້າສາກົນ: ການປ່ຽນຜ່ານຈາກການ ເພິ່ງພາສິດທິພິເສດທາງພາສີ (GSP) ມາສູ່ການແຂ່ງຂັນ ດ້ວຍຄວາມສາມາດຕົວຈິງ ຖືເປັນບາດກ້າວຍຸດທະສາດ ທີ່ສຳຄັນຂອງ ສປປ ລາວ ພາຍຫລັງການຫລຸດພົ້ນ ອອກຈາກສະຖານະພາບ ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ, ໂດຍເນັ້ນໃສ່ການນຳໃຊ້ທ່າແຮງ ຈາກໂຄງລ່າງເຊື່ອມຈອດ ເປັນຕົ້ນແມ່ນທາງລົດໄຟ ລາວ-ຈີນ ເພື່ອຫລຸດຜ່ອນຕົ້ນທຶນ ການຂົນສົ່ງ ແລະ ເພີ່ມ ຄວາມສາມາດ ໃນການແຂ່ງຂັນໃຫ້ແກ່ສິນຄ້າລາວໃນຕະຫລາດໂລກ .

ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ພວກເຮົາຕ້ອງສຸມໃສ່ ການຍົກລະດັບມາດຕະຖານສິນຄ້າ (SPS/TBT) ໃຫ້ໄດ້ຕາມຂໍ້ກຳນົດສາກົນ ເພື່ອຕອບໂຈດຄວາມ ຕ້ອງການຂອງຕະຫລາດ ທີ່ມີມາດຕະຖານສູງ, ພ້ອມທັງຫັນປ່ຽນໂຄງ ສ້າງການຜະລິດ ຈາກການສົ່ງອອກວັດຖຸດິບ ແບບດັ້ງເດີມ ໄປສູ່ການສ້າງຕ່ອງໂສ້ມູນຄ່າ (Value Chain) ພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອເພີ່ມມູນຄ່າໃຫ້ແກ່ສິນຄ້າລາວ, ເຮັດໃຫ້ຜະລິດຕະພັນ ຂອງພວກເຮົາສາມາດຢືນຢັດ ແລະ ແຂ່ງຂັນ ໄດ້ດ້ວຍຄຸນນະພາບຕົວຈິງຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະ ຍືນຍົງ .

      3. ການຫັນເປັນເສດຖະກິດດີຈິຕອນ: ການພັດທະນາດີຈິຕອນຖືເປັນ "ເສັ້ນທາງດ່ວນ" ທີ່ສຳຄັນໃນການກ້າວກະໂດດ ຂ້າມຂັ້ນຕອນການພັດທະນາ ແບບດັ້ງເດີມຂອງ ສປປ ລາວ, ໂດຍມີຈຸດສຸມຫລັກ ໃນການ ຍົກ ລະດັບວຽກງານ ລັດຖະບານດີຈິຕອນ (E-Government) ເພື່ອປັບປຸງການບໍລິການພາກລັດ ໃຫ້ມີຄວາມໂປ່ງໃສ, ວ່ອງໄວ ແລະ ມີປະສິດທິພາບ ຊຶ່ງຖືເປັນປັດໄຈຕັດສິນ ໃນການດຶງດູດນັກລົງທຶນ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງ ປະເທດ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ການຊຸກຍູ້ສັງຄົມບໍ່ໃຊ້ເງິນສົດ ໂດຍຜ່ານການເຊື່ອມຕໍ່ລະບົບ ການຊຳລະເງິນຂ້າມຊາດ (Cross-border Payment) ຈະຊ່ວຍສະໜັບສະໜູນ ໃຫ້ບັນດາຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດ ຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ກາງ (SMEs) ສາມາດເຂົ້າເຖິງຕະຫລາດພາກພື້ນ ໄດ້ຢ່າງສະດວກ, ວ່ອງໄວ ແລະ ປອດໄພ ຊຶ່ງທັງໝົດນີ້ຈະເປັນພື້ນຖານ ອັນແຂງແກ່ນໃນການຫັນປ່ຽນປະເທດ ໃຫ້ກາຍເປັນເສດຖະກິດ ດີຈິຕອນທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງກັບສາກົນໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ .

  4. ການເຊື່ອມໂຍງພາກພື້ນຢ່າງຮອບດ້ານ: ການຫັນປ່ຽນຈາກປະເທດທີ່ຖືກປິດລ້ອມ ມາເປັນສູນກາງການເຊື່ອມ ຕໍ່ທີ່ມີປະສິດທິພາບ ຖືເປັນຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນ ໃນການເພີ່ມຂີດຄວາມສາມາດ ໃນການແຂ່ງຂັນຂອງ ສປປ ລາວ. ໃນດ້ານໂລຈິສຕິກ ແລະ ພະລັງງານ, ພວກເຮົາໄດ້ສ້າງທ່າແຮງໃນການເປັນ "ໝໍ້ໄຟແຫ່ງອາຊີ" ຜ່ານການເຊື່ອມຕໍ່ ລະບົບຕາໜ່າງໄຟຟ້າອາຊຽນ, ພ້ອມທັງການພັດທະນາ ແລວເສດຖະກິດ ເໜືອ-ໃຕ້ໃຫ້ມີ ຄວາມສົມບູນແບບ . ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ໃນດ້ານຄວາມຍືນຍົງ, ການປະຕິບັດຕາມພັນທະສັນຍາການຄ້າເສລີຕ່າງໆ ຈະເປັນແຮງຊຸກຍູ້ໃຫ້ລາວປັບປຸງກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການໃຫ້ສອດຄ່ອງ ກັບມາດຕະຖານສາກົນ, ເຮັດ ໃຫ້ລາວກາຍເປັນຈຸດໝາຍປາຍທາງ ທີ່ສຳຄັນຂອງທັງການລົງທຶນ ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວວັດທະນະທຳທີ່ເປັນເອກະລັກ .

ການຫລຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບ ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ (LDC) ຖືເປັນບາດກ້າວ ຂອງການຫັນປ່ຽນທີ່ສຳຄັນຈາກ "ການເພິ່ງພາຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ" ມາເປັນ "ການແຂ່ງຂັນດ້ວຍຂີດ ຄວາມສາມາດຕົວ ຈິງ". ຫາກລັດຖະບານສາມາດສືບຕໍ່ ປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມ ການດຳເນີນທຸລະກິດໃຫ້ສະດວກ, ຫລຸດຜ່ອນຂັ້ນຕອນການບໍລິຫານທີ່ຊັກຊ້າ, ແລະ ຮັກສາສະຖຽນ ລະພາບເສດຖະກິດມະຫາ ພາກໃຫ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ, ໂອ ກາດເຫລົ່ານີ້ຈະກາຍເປັນ "ກຳລັງດັນອັນໃໝ່" ທີ່ຊ່ວຍຊຸກຍູ້ເສດຖະກິດລາວ ໃຫ້ເຕີບໂຕຢ່າງຍືນຍົງ ແລະ  ມີປະສິດທິພາບ ບົນເສັ້ນທາງການກ້າວສູ່ສັງຄົມນິຍົມຢ່າງມີໄຊໃນອະນາຄົດ.

ໂດຍ: ສຈ ຟາງເວີນ ຄະນະລັດທິມາກເລນິນ ມະຫາວິທະຍາໄລຊູໂຈ

KPL