ຂປລ
ຜູ້ເຄາະຮ້າຍຈາກລະເບີດບໍ່ທັນແຕກ (ລບຕ) ໃນ ສປປ ລາວ ໄດ້ຮ່ວມແບ່ງປັນປະສົບການອັນເຈັບປວດຈາກເຫດການໃນອະດີດ ໃນກອງປະຊຸມທົບທວນສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍການເກືອດຫ້າມລະເບີດລູກຫວ່ານ ຮອບວຽນທີ 3 (3RC-CCM) ໃນວັນທີ 14 ກັນຍາ 2026 ໂດຍໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນເຫດການກ່ອນ ແລະ ຫຼັງຖືກລະເບີດແຕກໃສ່ ຈົນເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມບົກພ່ອງທາງຮ່າງກາຍ, ພ້ອມທັງສະແດງຄວາມຫວັງວ່າ ທຸກພາກສ່ວນຈະສືບຕໍ່ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ເຄາະຮ້າຍ ໂດຍສະເພາະດ້ານການສຶກສາ, ການປິ່ນປົວ, ການຝຶກວິຊາຊີບ ແລະ ການຈ້າງງານ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດກັບຄືນມາດຳລົງຊີວິດຢ່າງມີຄຸນຄ່າ.
ທ້າວ ສັນຕິ ອາຍຸ 28 ປີ, ຜູ້ເຄາະຮ້າຍຈາກ ລບຕ ຢູ່ບ້ານນາທອງ ເມືອງຄຳ ແຂວງຊຽງຂວາງ ໄດ້ເລົ່າວ່າ: ເຫດການເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 15 ມິຖຸນາ 2010 ໃນຂະນະທີ່ຕົນເອງມີອາຍຸພຽງ 12 ປີ. ເວລາປະມານ 09:00 ໂມງ ໄດ້ອອກໄປຊ່ວຍວຽກຄອບຄົວ, ກຳລັງເສຍຫຍ້າຢູ່ທົ່ງນາ ແລະ ບັງເອີນໄປຖືກລະເບີດທີ່ຝັງຢູ່ໃນດິນ. ຫຼັງຈາກເກີດສຽງລະເບີດ ຕົນເອງໄດ້ໝົດສະຕິ ແລະ ມາຮູ້ສຶກຕົວຢູ່ໂຮງໝໍ ກ່ອນຈະຕ້ອງຮັກສາຕົວຢູ່ຫ້ອງ ICU ເປັນເວລາ 8 ມື້. ເຫດການດັ່ງກ່າວ ໄດ້ປ່ຽນແປງຊີວິດຂອງທ້າວ ສັນຕິ ໄປຕະຫຼອດການ ຈາກເດັກນ້ອຍທີ່ເຄີຍມີຮ່າງກາຍສົມບູນ ແລະ ສາມາດຊ່ວຍແບ່ງເບົາພາລະຄອບຄົວ ກາຍເປັນຜູ້ພິການ (ແຂນລ່ອຍ). ແນວໃດກໍຕາມ ດ້ວຍກຳລັງໃຈ, ຄວາມຮັກ ແລະ ການເບິ່ງແຍງຈາກພໍ່ແມ່ ແລະ ຄອບຄົວ ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງຄ່ອຍໆປັບຕົວ ແລະ ດຳເນີນຊີວິດຕໍ່ໄປ ໂດຍບໍ່ທໍ້ຖອຍ ແລະ ຈະພະຍາຍາມສູ້ຊົນເພື່ອພໍ່ແມ່ ແລະ ຄອບຄົວ.
ຂະນະດຽວກັນ, ທ້າວ ນວຍ ພອນສົມໄຊ ອາຍຸ 28 ປີ, ຜູ້ເຄາະຮ້າຍຈາກ ລບຕ ຢູ່ບ້ານແກ້ງຫົວປາ ເມືອງເຊໂປນ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ, ປັດຈຸບັນເຮັດວຽກເປັນທີມງານທຳລາຍລະເບີດເຄື່ອນທີ່ຂອງອົງການ ຮາໂລທຣັສຕ໌ ກໍໄດ້ເລົ່າວ່າ: ໃນປີ 2006 ຂະນະທີ່ມີອາຍຸ 10 ປີ ໄດ້ພົບເຫັນ ລບຕ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຮູ້ເທົ່າບໍ່ເຖິງການ ແລະ ຄິດວ່າເປັນກ້ອນຫີນ ຈຶ່ງໄດ້ຈັບຂຶ້ນມາໂຍນຫຼິ້ນ ເຮັດໃຫ້ລະເບີດແຕກໃສ່ມືເບື້ອງຂວາ. ພາຍຫຼັງເກີດເຫດ ຄອບຄົວໄດ້ຮີບນຳສົ່ງໄປໂຮງໝໍເຊໂປນ, ເມື່ອຮູ້ສຶກຕົວ ຈຶ່ງຮັບຮູ້ວ່າຕົນເອງໄດ້ສູນເສຍມືເບື້ອງຂວາໄປແລ້ວ, ຄວາມຮູ້ສຶກຕອນນັ້ນມັນຄືກັບຝັນຮ້າຍ ແຕ່ຍັງໂຊກດີທີ່ຍັງມີຄອບຄົວຢູ່ຄຽງຂ້າງໃຫ້ກຳລັງໃຈ, ຊ່ວຍເຫຼືອເຮັດໃຫ້ຕົນເອງສາມາດປັບຕົວ ແລະ ກ້າວຜ່ານຄວາມລຳບາກ. ຕໍ່ມາຈຶ່ງຕັດສິນໃຈເຂົ້າເຮັດວຽກເປັນທີມງານທຳລາຍລະເບີດເຄື່ອນທີ່ ຂອງອົງການ ຮາໂລທຣັສຕ໌ ເພື່ອຢາກມີສ່ວນຮ່ວມໃນການເກັບກູ້ ລບຕ ອອກຈາກຊຸມຊົນ ແລະ ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເດັກນ້ອຍຮຸ່ນໃໝ່ຕ້ອງປະສົບເຫດການແບບດຽວກັນ.
ໂອກາດນີ້, ທ້າວ ນວຍ ພອນສົມໄຊ ຍັງໄດ້ສະແດງຄວາມຂອບໃຈມາຍັງທຸກພາກສ່ວນ ທັງພາກລັດ, ພາກເອກະຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ, ຜູ້ໃຫ້ທຶນ ແລະ ອົງການປະຕິບັດງານດ້ານ ລບຕ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ທີ່ສືບຕໍ່ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ເຄາະຮ້າຍຈາກ ລບຕ. ພ້ອມທັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ສືບຕໍ່ເປີດໂອກາດໃຫ້ຜູ້ເຄາະຮ້າຍເຂົ້າເຖິງການສຶກສາ, ການປິ່ນປົວ, ການຝຶກວິຊາຊີບ ແລະ ການມີວຽກເຮັດງານທຳ ໂດຍສະເພາະ ເປີດໂອກາດໃຫ້ຜູ້ເຄາະຮ້າຍມີສ່ວນຮ່ວມໃນຂະແໜງການ ລບຕ ຊຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ເຄາະຮ້າຍມີສ່ວນຮ່ວມແກ້ໄຂບັນຫາ ລບຕ ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຊ່ວຍສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ຕົນເອງ ແລະ ຄອບຄົວ, ຍົກສູງຊີວິດການເປັນຢູ່ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດກັບຄືນມາດຳລົງຊີວິດໄດ້ຢ່າງມີຄຸນຄ່າ.
ຈາກເຫດການຂອງຜູ້ເຄາະຮ້າຍທັງສອງຄົນ ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວ່າ: ລບຕ ຍັງເປັນໄພອັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງ ທີ່ສ້າງຜົນກະທົບຕໍ່ຊີວິດ ແລະ ຄອບຄົວຂອງປະຊາຊົນໃນໄລຍະຍາວ. ດັ່ງນັ້ນ, ການສືບຕໍ່ເກັບກູ້ ແລະ ທຳລາຍ ລບຕ ຕະຫຼອດຮອດການຟື້ນຟູ ແລະ ສະໜັບສະໜູນຜູ້ເຄາະຮ້າຍ ຈຶ່ງຍັງເປັນວຽກງານສຳຄັນທີ່ຕ້ອງອາໄສຄວາມຮ່ວມມືຈາກຫຼາຍພາກສ່ວນ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ.
ຂ່າວ: ທະນູທອງ; ພາບ: ອ່າຍຄຳ
KPL
