ທ່ານ ຄຳຮຸ່ງ ຈັນທະວົງ ຫົວໜ້າສະຖາບັນຂົງຈື ຝ່າຍລາວ ໄດ້ໃຫ້ສຳພາດຕໍ່ນັກຂ່າວສຳນັກຂ່າວວາຍປະເທດລາວ ໃນວັນທີ 6 ຕຸລາ 2026 ວ່າ: ຄູມີບົດບາດສຳຄັນຕໍ່ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ຊຶ່ງການພັດທະນາຄົນແມ່ນເລີ່ມຈາກການໃຫ້ຄວາມຮູ້ຄຽງຄູ່ກັບການສິດສອນຈະລິຍະທໍາ, ການສ້າງຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຊຶ່ງຄູແມ່ນຜູ້ວາງພື້ນຖານເຫຼົ່ານີ້ຜ່ານບົດຮຽນ, ຜ່ານການປະພຶດເປັນແວ່ນແຍງໃຫ້ນັກຮຽນນັກສຶກສາໃນແຕ່ລະວັນ. ຜົນງານ ແລະ ຄວາມພາກພູມໃຈຂອງຄູແມ່ນເຫັນນັກຮຽນ-ນັກສຶກສາທີ່ຕົນເອງສິດສອນຈົບອອກໄປ ແລະ ກາຍເປັນຄົນທີ່ມີຄຸນຄ່າໃນສັງຄົມ ສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາຂອງປະເທດຊາດ, ອາຊີບຄູເປັນອາຊີບດຽວ ແລະ ມີຄວາມຮັກຄືກັບພໍ່ແມ່ທີ່ວ່າ: ຈະດີໃຈເມື່ອເຫັນນັກຮຽນ-ນັກສຶກສາໄດ້ດີກວ່າຕົນເອງ.

ທ່ານ ຄຳຮຸ່ງ ຈັນທະວົງ ຍັງໃຫ້ຮູ້ອີກວ່າ: ສະຖາບັນຂົງຈື ມີວິຊາໜຶ່ງສິດສອນນັກສຶກສາຊື່ວ່າ: “ການຮຽນຮູ້ຕະຫຼອດຊີວິດ”. ສະນັ້ນ, ຄູທີ່ດີນອກຈາກເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມຮູ້ແລ້ວຍັງຈະຕ້ອງເປັນຜູ້ຮຽນຮູ້ສິ່ງໃໝ່ ແລະ ປະເມີນຕົນເອງຕະຫຼອດເວລາ, ຕ້ອງຮູ້ຖາມຕົນເອງວ່າບົດຮຽນທີ່ເຮົາສອນໃນມື້ນີ້ ມີນັກຮຽນເຂົ້າໃຈຫຼາຍໜ້ອຍສໍ່າໃດ, ມີຜູ້ໃດຍັງຮຽນບໍ່ທັນ ແລະ ເຮົາຈະຕ້ອງປັບວິທີສອນແນວໃດ ໃຫ້ນັກຮຽນເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ, ການປັບປຸງຕົນເອງເພື່ອການພັດທະນາວິທີການສອນກໍແມ່ນໜຶ່ງໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຄູ-ອາຈານຜູ້ໜຶ່ງ.

ນອກຈາກນີ້, ໃນຍຸກໂລກາພິວັດ ການພັດທະນາດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ, ປັນຍາປະດິດ (AI) ຕະຫຼອດຮອດດີຈິຕອນມີການພັດທະນາໄປໄວ. ສະນັ້ນ, ຄູຄວນຮູ້ຈັກໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ປັນຍາປະດິດໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ການຮຽນ-ການສອນ, ແຕ່ຍັງຕ້ອງຮັກສາໄດ້ຄວາມໃສ່ໃຈຕຳນັກຮຽນບວກກັບການສິດສອນຄຸນສົມບັດສິນທໍາປະຕິວັດເປັນປະຈໍາໃຫ້ນັກຮຽນນັກສຶກສາ ຊຶ່ງວ່າ AI ຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄດ້ເຖິງຈິດໃຈຂອງນັກຮຽນ ຈະບໍ່ສາມາດສອນຄຸນສົມບັດສິນທໍາປະຕິວັດຢ່າງເລິກເຊິ່ງເຖິງຖອງໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາໄດ້. ໃນຖານະຜູ້ບໍລິຫານການສຶກສາຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ສະຖາບັນຂົງຈື ມຊ, ຕົນເອງພະຍາຍາມສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ຄູໄດ້ພັດທະນາຕົນເອງຕະຫຼອດເວລາ, ສ້າງໂອກາດໃຫ້ຄູໄດ້ໄປຮຽນຮູ້ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ, ຝຶກອົບຮົມສື່ການຮຽນການສອນ ແລະ ການນໍາໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ເໝາະສົມ. ຄະນະນໍາຍາມໃດກໍຮັບຟັງບັນຫາຂອງຄູ ແລະ ນັກສຶກສາ, ພ້ອມທັງຫາວິທີແກ້ໄຂໃຫ້ທັນການ, ເຮົາຄາດຫວັງໃຫ້ຄູເບິ່ງແຍງ, ສິດສອນນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາໃຫ້ດີເຮົາກໍຕ້ອງເບິ່ງແຍງ ແລະ ສະໜັບສະໜູນຄູໃຫ້ດີເຊັ່ນດຽວກັນ.

ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຍັງມີສິ່ງທ້າທາຍທີ່ຄູທຸກຄົນຕ້ອງປະສົບພົບພໍ້ ເປັນຕົ້ນນັກຮຽນຢູ່ໃນຫ້ອງດຽວກັນ ແຕ່ພວກເຂົາເຈົ້າມາຈາກສະພາບແວດລ້ອມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ມີພື້ນຖານຄວາມຮູ້ ແລະ ເງື່ອນໄຂຊີວິດທີ່ຕ່າງກັນບາງຄົນສະໝອງດີຮຽນໄດ້ໄວ, ບາງຄົນຕ້ອງການເວລາເພື່ອເຂົ້າໃຈ ແລະ ບາງຄົນກໍຍັງບໍ່ກ້າສະແດງອອກ. ນີ້ເປັນບັນຫາທີ່ຄູທຸກຄົນຈະຕ້ອງໄດ້ແກ້ໄຂໃຫ້ດີ, ເພາະລູກກະແຈລູກໜຶ່ງມັນຈະບໍ່ສາມາດໄຂກອນປະຕູໄດ້ທຸກອັນ. ສະນັ້ນ, ການສິດສອນບາງຄັ້ງຈະຕ້ອງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ ແລະ ໃສ່ໃຈໃນການອົບຮົມບົ່ມສອນຄືກັບເອົາລູກກະແຈແຕ່ລະລູກໄປໄຂປະຕູແຕ່ລະປ່ອງໃຫ້ສາມາດເປີດອອກໄດ້.

ປັດຈຸບັນ, ສະຖາບັນຂົງຈື ໄດ້ເນັ້ນໜັກ ແລະ ໂອ້ລົມນໍາຄູ-ອາຈານທັງສອງຝ່າຍ ລາວ-ຈີນ ຕະຫຼອດເວລາເພາະການຮຽນພາສາຈີນຈະມີຄົນເກັ່ງ ແລະ ຄົນບໍ່ເກັ່ງຢູ່ນຳກັນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ນັກສຶກສາລາວຫຼາຍຄົນເປັນຄົນບໍ່ກ້າສະແດງອອກ, ແຕ່ວ່າການຮຽນພາສາຕ້ອງໄດ້ເຮັດໃຫ້ນັກສຶກສາກ້າເວົ້າກ້າວ່າ. ສະນັ້ນ, ຄູຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຫ້ອງຮຽນມີບັນຍາກາດ, ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນກ້າເວົ້າ, ກ້າຖາມ ແລະ ຮຽນຮູ້ຈາກສິ່ງທີ່ຜິດພາດໃນຫ້ອງຮຽນ ເພື່ອເປັນປະສົບການໃຫ້ພວກເຂົາໃນການອອກສູ່ສັງຄົມໃນອະນາຄົດ.

ຂ່າວ-ພາບ: ກິດຕາ

KPL