*ໃນປະມວນກົດໝາຍອາຍາ ໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນສາເຫດທີ່ພາໃຫ້ມີການເພ່ີມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາ ມີດັ່ງນີ້: ຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ກະທຳຜິດມາກ່ອນແລ້ວ ມາກະທຳຜິດເທື່ອໃໝ່ອີກ; ການກະທຳຜິດທີ່ມີການຈັດຕັ້ງເປັນກຸ່ມ; ການກະທຳຜິດຍ້ອນຄວາມໂລບມາກ ໂລພາ; ການກະທຳຜິດຕໍ່ກຳມະສິດຂອງລັດ; ການກະທຳຜິດຂອງພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງລັດ; ການກະທຳຜິດຕໍ່ເດັກທີ່ມີອາຍຸຕ່ຳກວ່າສິບແປດປີ, ຜູ້ເຖົ້າ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດປ້ອງກັນຕົວໄດ້, ຜູ້ທີ່ຂຶ້ນກັບຕົນທາງດ້ານວັດຖຸ ຫລື ດ້ານອື່ນ, ຜູ້ທີ່ຢູ່ ໃຕ້ການບັງຄັບບັນຊາຂອງຕົນ; ການຍຸແຍ່ໃຫ້ເດັກທີ່ມີອາຍຸຕ່ຳກວ່າສິບແປດປີໄປກະທຳຜິດ, ການຂົນຂວາຍເດັກທີ່ມີອາຍຸຕ່ຳກວ່າສິບແປດປີໃຫ້ ເຂົ້າຮ່ວມໃນການກະທຳຜິດ; ການກະທຳຜິດແບບໂຫດຮ້າຍປ່າເຖື່ອນ ຫລື ແບບປະຈານຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍ; ການກະ ທຳຜິດທີ່ພາໃຫ້ມີຜົນສະທ້ອນອັນໜັກໜ່ວງ; ການສວຍໂອກາດກະທຳຜິດໃນເວລາເກີດໄພພິບັດ; ການກະທຳຜິດດ້ວຍວິທີທີ່ມີລັກສະນະເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສາທາລະນະຊົນ; ການກະທຳຜິດຍ້ອນເມົາເຫລົ້າ ຫລື ເມົາສິ່ງເສບຕິດ.

    ອີງຕາມລັກສະນະຂອງການກະທຳຜິດດັ່ງກ່າວ ສານມີສິດຊີ້ຂາດວ່າການກະທຳນັ້ນບໍ່ເປັນສາເຫດທີ່ພາໃຫ້ມີການເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາ; ການໃຫ້ການຊັດທອດຄວາມຜິດໃສ່ຜູ້ທີ່ຕົນຮູ້ແຈ້ງວ່າເປັນຄົນບໍລິສຸດ; ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳຜິດເພື່ອປົກປິດການ ກະທຳຜິດອື່ນ ຫລື ໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງເພື່ອຫລົບໜີ. ການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດຫລາຍສະຖານ ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດອັນດຽວທີ່ຜິດຕໍ່ ຫລາຍ ໃຫ້ເອົາມາດຕາກົດໝາຍທີ່ກຳນົດໂທດໜັກກວ່າໝູ່ມາວາງໃສ່. ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດ ຫລາຍອັນທີ່ຜິດຕໍ່ຫລາຍມາດຕາ ໃຫ້ວາງໂທດໃສ່ແຕ່ລະການກະທຳຜິດ ແລ້ວຈຶ່ງເອົາມາສົມໃສ່ກັນແຕ່ໂທດທີ່ມີກຳນົດທີ່ວາງໃສ່ນັ້ນສູງສຸດ ບໍ່ໃຫ້ເກີນສິບປີສຳລັບສະຖານໂທດສານຸໂທດ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ເກີນຊາວປີ ສຳລັບສະຖານຄະຣຸໂທດ. ໃນກໍລະນີ ການກະ ທຳຜິດ ຫລາຍ ອັນທີ່ຜິດຕ່ໍຫລາຍມາດຕາ ໃນສະຖານໂທສານຸໂທດ ແລະ ຄະຣຸໂທດ ໃຫ້ຖືເອົາສະຖານຄະຣຸໂທດເປັນຕົ້ນຕໍ. ສຳລັບການກະທຳຜິດໃນສະຖານຄະຣຸໂທດທີ່ມີໂທດຕັດອິດສະພາບຕະຫລອດຊີວິດ ຫລື ປະຫານຊີ ວິດໃຫ້ວາງໂທດຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ ຫລື ວັກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດຫລາຍອັນທີ່ຜິດຕໍ່ຫລາຍມາດຕາ ທີ່ກົດໝາຍກຳນົດໂທດເທົ່າກັນໃຫ້ວາງໂທດໃສ່ແຕ່ລະການກະທຳຜິດ ແລ້ວເອົາບັນດາໂທດທັງໝົດມາສົມ ໃສ່ກັນ ແຕ່ໂທດທີ່ວາງໃສ່ນັ້ນ ບ່ໍໃຫ້ ເກີນໂທດສູງສຸດຂອງການກະ ທຳ ຜິດທີ່ກຳນົດໃນມາດຕາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ສານ ອາດຕື່ມໂທດເພີ່ມໃດໜຶ່ງໃສ່ ໂທດຕົ້ນຕໍອີກກໍໄດ້ໃນກໍລະນີທີ່ໂທດ ເພີ່ມນັ້ນ ຫາກໄດ້ບົ່ງໄວ້ໃນກົດໝາຍອາຍາ.

  ໃນກໍລະນີທີ່ສານຫາກໄດ້ຕັດສີນ ຫລື ຄຳຕັດສີນໃຊ້ໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດ ຫລື ຜູ້ກະທຳຜິດຫາກໄດ້ ປະຕິບັດຖທດສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງ ຫລື ທັງໝົດແລ້ວ ຫາກຍັງເຫັນຕື່ມວ່າຜູ້ກະທຳຜິດ ໄດ້ກະທຳຜິດມາກ່ອນການວາງໂທດ ກໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກຳນົດ ໄວ້ໃນວັກເທິງນີ້. ສຳລັບໂທດປັບໃໝນັ້ນໃຫ້ວາງໃສ່ການກະທຳຜິດແຕ່ລະສະຖານ, ຈະເອົາມາສົມໃສ່ກັນ ຫລື ສົມໃສ່ໂທດປະເພດອື່ນຕາມວິທີກ່າວມາເທິງນັ້ນແມ່ນບໍ່ໄດ້. ການວາງໂທດໃສການກະທຳຜິດຊ້ຳ ແລະ ການກະທຳຜິດຊ້ອນໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳ ຜິດຊ້ຳ ແລະ ການກະທຳຜິດຊ້ອນໃຫ້ປະຕິບັດເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດຫລາຍສະຖານຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 66 ຂອງປະມວນກົດໝາຍ ສະບັບນີ້.ການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດທີ່ບໍ່ເຂັດຫລາບໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະ ທຳຜິດທີ່ບໍ່ເຂັດຫລາບ ໃນການກະທຳຜິດຖານໂທສານຸໂທດ ຫລື ໃນການກະທຳຜິດຫລາຍສະຖານ ໃຫ້ເອົາໂທດທີ່ສານຈະວາງໃສ່ຜູ້ກະທຳຜິດໃນກໍລະນີທຳມະດາມາສົມໃສ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ ຂອງໂທດດັ່ງກ່າວ. ສ່ວນການກະທຳຜິດທີ່ບໍ່ເຂັດຫລາບໃນການກະທຳຜິດຖານຄະຣຸ ໂທດນັ້ນ ເປັນສາເຫດໜຶ່ງທີ່ພາໃຫ້ ເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 65 ຂອງປະມວນກົດໝາຍສະບັບນີ້. ໃນກໍລະນີທີ່ຄຳຕັດສິນໃຊ້ໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດແລ້ວ ຫລື ໃນເວລາປະຕິບັດໂທດ ຢູ່ນັ້ນຖ້າວ່າຜູ້ຖືກຕັດສິນຫາກໄດ ກະທຳ ຜິດໃໝ່ອີກ ສານຈະຕື່ມໂທດ ເກົ່າທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ປະຕິບັດທັງໝົດ.ການວາງໂທດໃສ່ການກະກຽມ ໃຫ້ແກ່ການກະທຳຜິດ ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະກຽມໃຫ້ແກ່ການກະທຳຜິດໃຫ້ອີງຕາມລັກສະນະ ແລະ ລະດັບຄວາມເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງຄົມຂອງການກະ ທຳຜິດ, ຕາມລະດັບການປະຕິບັດ, ເຈດຕະນາຂອງຜູ້ກະທຳຜິດ ແລະ ສາເຫດທີ່ພາໃຫ້ການກະທຳຜິດບໍ່ສຳເລັດ.

  ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະກຽມໃຫ້ແກ່ການກະທຳຜິດນັ້ນສານຈະວາງໂທດຕ່ຳກວ່າທີ່ກົດໝາຍກຳນົດໄວ້ກໍໄດ້. ການວາງໂທດໃສ່ຄວາມພະຍາຍາມກໍ່ ການກະທຳຜິດໃນການວາງໂທດໃສ່ຄວາມພະຍາຍາມກໍ່ການກະທຳຜິດໃຫ້ອີງຕາມລັກສະນະ ແລະ ລະດັບຄວາມເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງຄົມຂອງການກະທຳຜິດ, ຕາມລະດັບການປະຕິບັດ, ເຈດຕະນາຂອງຜູ້ກະທຳຜິດ ແລະ ສາເຫດທີ່ພາໃຫ້ການກະທຳຜິດບໍ່ສຳເລັດ. ໃນການວາງໂທດໃສ່ຄວາມພະຍາຍາມ ກໍ່ການກະທຳຜິດນັ້ນສານຈະວາງໂທດຕ່ຳກວ່າ ທີ່ກົດ ໝາຍກຳນົດໄວ້ກໍໄດ້.ການວາງໂທດໃສ່ຕົວການສານ ຕ້ອງວາງໂທດໃສ່ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການກະທຳຜິດທີ່ເປັນຕົວການຕາມທ່ີກົດໝາຍກຳນົດໄວ້ສຳລັບການກະທຳຜິດນັ້ນ. ໂທດທີ່ວາງໃສ່ຕົວການນັ້ນອາດສູງກວ່າໂທດທີ່ວາງໃສ່ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອື່ນໃນການກະທຳຜິດ ໂດຍອີງ ຕາມລັກສະນະ ແລະ ລະດັບຄວາມເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງຄົມ ຂອງການກະທຳຜິດ, ບຸກຄະລິກກະພາບຂອງຕົວການ ແລະ ສາເຫດທີ່ພາໃຫ້ມີການຫລຸດຜ່ອນ ຫລື ການເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາ. ການວາງໂທດໃສ່ຜູ້ປະຕິບັດສານອາດວາງ ໂທດໃສ່ຜູ້ ປະຕິບັດ ເທົ່າກັບຕົວການໂດຍອີງຕາມລັກສະນະ ແລະ ລະດັບຄວາມເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງຄົມຂອງການກະທຳຜິດ, ບຸກຄະລິກກະພາບຂອງຜູ້ປະຕິບັດ ແລະ ສາເຫດທີ່ພາໃຫ້ມີການຫລຸດຜ່ອນ ຫລື ການເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາ. ການວາງໂທດໃສ່ຜູ້ຍຸຍົງ ສານອາດວາງໂທດໃສ່ຜູ້ຍຸຍົງເທົ່າກັບ ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອື່ນໃນການກະທຳຜິດ ຫລື ຕ່ຳກວ່າທີ່ກົດໝາຍກຳນົດໄວ້ ກໍໄດ້ໂດຍອີງຕາມລະດັບ ແລະ ລັກສະນະຂອງການຍຸຍົງ. ສຳລັບການຍຸຍົງໃນການກະທຳຜິດທີ່ກົດໝາຍ ໄດ້ກຳນົດໂທດຕັດອິດສະລະພາບ ຕະຫລອດຊີວິດ ຫລື  ປະຫານຊີວິດນັ້ນ ສານອາດຈະຫລຸດລົງມາເປັນ ໂທດຕັດອິດສະລະພາບແຕ່ສິບຫ້າປີ ຫາ ຊາວປີກໍໄດ້. ການວາງໂທດໃສ່ຜູ້ສົມຮູ້ຮ່ວມ ຄິດສານອາດວາງໂທດໃສ່ຜູ້ສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດເທົ່າກັບຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອື່ນໃນການກະທຳຜິດ ຫລື ຕ່ຳກວ່າທີ່ກົດໝາຍກຳ ນົດໄວ້ກໍໄດ້ ໂດຍອີງຕາມລະດັບ ແລະ ລັກສະນະຂອງການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດ.

   ສຳລັບການສົມຮູ້ຮ່ວມ ຄິດໃນການກະທຳຜິດ ທີ່ກົດໝາຍ ໄດ້ກຳນົດໂທດຕັດອິດສະລະພາບຕະຫລອດຊີວິດ ຫລື ປະຫານຊີວິດ ນັ້ນສານອາດຈະຫລຸດລົງມາເປັນ ໂທດຕັດອິດສະລະພາບແຕ່ ສິບຫ້າປີ ຫາ ຊາວປີ ກໍໄດ້. ການວາງໂທດໃສ່ການກະ ທຳຜິດທີ່ເປັນສາເຫດພາໃຫ້ມີການຫລຸດຜ່ອນຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາ ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດ ທ່ີເປັນສາເຫດພາໃຫ້ມີການ ຫລຸດຜ່ອນຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍານັ້ນ ໃຫ້ອີງຕາມລັກສະນະ ແລະ ລະດັບຄວາມເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງຄົມຂອງ ການກະທຳຜິດ, ລະດັບການປະຕິບັດ ແລະ ເຈດຕະນາ, ປະຫວັດ, ບຸກຄະລິກກະພາບຂອງຜູ້ກະທຳຜິດ. ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດ ທີ່ເປັນສາເຫດພາໃຫ້ມີການຫລຸດຜ່ອນ ຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງ ອາຍານັ້ນ ສານອາດວາງໂທດ ຕ່ຳກວ່າທີ່ ກົດໝາຍ ກຳນົດໄວ້ກໍໄດ້. ການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດທີ່ເປັນສາເຫດພາໃຫ້ມີການເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາ ໃນການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດທ່ີເປັນສາເຫດພາໃຫ້ມີການເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາ ນັ້ນໃຫ້ອີງຕາມລັກສະນະ ແລະ ລະດັບຄວາມ ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງຄົມ ຂອງການກະທຳຜິດ, ລະດັບການປະຕິບັດ ແລະ ເຈດຕະນາ, ປະຫວັດ, ບຸກຄະລິກກະພາບຂອງຜູ້ກະທຳຜິດ. ການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດທີ່ເປັນສາເຫດພາໃຫ້ມີການເພີ່ມ ຄວາມຮັບຜິດຊອບບໍ່ໃຫ້ເກີນຂອບ ເຂດຂອງມາດຕາ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ການວາງໂທດໃສ່ການກະທຳຜິດທີ່ເປັນທັງສາເຫດພາໃຫ້ມີການ ຫລຸດຜ່ອນ ແລະ ເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍາໃນການວາງໂທດ ໃສ່ການກະທຳຜິດທີ່ເປັນທັງສາເຫດພາໃຫ້ມີການຫລຸດຜ່ອນ ແລະ ເພີ່ມຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງອາຍານັ້ນໃຫ້ອີງ ຕາມລັກສະນະ ແລະ ລະດັບຄວາມເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງ ຄົມຂອງການກະທຳຜິດ, ລະດັບການປະຕິບັດ ແລະ ເຈດຕະນາ, ປະຫວັດ, ບຸກຄະລິກກະພາບຂອງຜູ້ກະທຳຜິດ.