ແຕ່ປະເທດທີ ່ ກໍາລັງພັດທະນາ ຫລື ປະເທດທີ ່ມີ ອັດຕາສ່ວນຂອງຄອບຄົວທຸກຍາກ ຍັງມີຫລາຍສົນທິສັນຍາກໍກຳນົດໃຫປະເທດເຫລົ ່ານັ ້ນ ສາມາດກຳນົດ ອາຍຸຂັ ້ນຕໍ ່າໃນການເຮັດວຽກໄດ້ ຕໍ ່າກວ່າ 18 ປີ. ສຳລັບ ສປປ ລາວ ແມ່ນກຳນົດເອົາ 14 ປີ, ແຕ່ຕ້ອງມີ ຂອບເຂດການເຮັດວຽກສະເພາະ ເປັນຕົ ້ນ ແມ່ນເວລາເຮັດວຽກ, ວຽກ ທີ ່ບໍ ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເຮັດໄດ້ເຊັ ່ນວຽກ ອັນຕະລາຍ ແລະ ອື ່ນໆ ທີ ່ມີຜົນ ກະທົບຕໍ ່ພັດທະນາການທາງດ້ານ ຮ່າງກາຍ, ຈິດໃຈ ແລະ ການສຶກສາ ຮຽນຮູ ້ຂອງເດັກ. ທ່ານ ພົງໄຊສັກ ອິນຖາລາດ ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມ ໄດ້ ຖະແຫລງຂ່າວໃນໂອກາດວັນຕ້ານ ການນຳໃຊ້ແຮງງານເດັກສາກົນ 12 ມິຖຸນາ ໂດຍຍົກໃຫ້ເຫັນວ່າ: ບັນຫາແຮງງານເດັກແມ່ນເປັນ ບັນຫາລະດັບໂລກ ຊຶ ່ງອົງການ ແຮງງານສາກົນ ໄດ້ຮຽກຮ້ອງ ໃຫ້ບັນດາປະທດສະມາຊິກຕ້ອງ ໄດ້ສູ ້ຊົນ ເພື ່ອບັນລຸເປົ ້າໝາຍໃນ ການລຶບລ້າງການນຳໃຊ້ແຮງງານ ເດັກໃຫ້ສຳເລັດນັບແຕ່ປີ 2016 ຜ່ານມາ ແຕ່ຍັງບໍ ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ ຍົກຕົວຢ່າງ: ອີງຕາມຂໍ ້ມູນຂອງ ອົງການແຮງງານສາກົນ (ILO) ໃນປີ 2024 ຍັງພົບວ່າໃນທົ ່ວໂລກ ມີເດັກເຮັດວຽກທີ ່ເຂົ ້າຂ່າຍເປັນ ແຮງງານເດັກ 137,6 ລ້ານຄົນ ເທົ ່າກັບ 7,8% ຂອງເດັກໃນທົ ່ວ ໂລກ. ໃນນີ ້ ມີເດັກທີ ່ເຮັດວຽກອັນ ຕະລາຍ 54 ລ້ານຄົນ, ຂົງເຂດ ອາຊີ-ປາຊີຟິກ ມີແຮງງານເດັກ 27,7 ລ້ານຄົນ, ເດັກທີ ່ເຮັດວຽກ ອັນຕະລາຍ 18,1 ລ້ານຄົນ. ສໍາລັບ ສປປ ລາວ ຜົນການສໍາຫລວດຫລ້າ ສຸດໃນປີ 2022 ພົບວ່າຈາກເດັກ ອາຍຸ 5-17 ປີ ຈໍານວນ 1.724.340 ຄົນ ແມ່ນມີ 172.422 ຄົນ ເຮັດ ວຽກເຂົ ້າຂ່າຍເປັນແຮງງານ ເດັກ, ທຽບໃສ່ການສຳຫລວດປີ 2010 ເຖິງວ່າຈະຫລຸດລົງແຕ່ກໍ ຫລຸດບໍ ່ຫລາຍເຊັ ່ນການສຳຫລວດ ປີ 2010 ພົບວ່າມີແຮງງານເດັກ 178.014 ຄົນຈາກເດັກ 1,7 ລ້ານ ຄົນ ສະແດງວ່າຫລຸດລົງພຽງແຕ່ 42.769 ຄົນ ຫລື ເທົ ່າກັບ 2,4% ເທົ ່ານັ ້ນ. ສະແດງວ່າການບັນລຸຕົວ ເລກຄາດໝາຍຍັງເປັນສິ ່ງທ້າທາຍ ສູງຢູ ່ສຳລັບປະເທດພວກເຮົາ. ຕໍ ່ບັນຫາດັ ່ງກ່າວ, ພັກ ແລະ ລັດຖະບານໄດ້ໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຈິງຈັງໃນການ ພັດທະນາ ແລະ ປົກປ້ອງເດັກ, ທັງ ນີ ້ກໍຍ້ອນເຫັນໄດ້ວ່າເດັກເປັນຊັບ ພະຍາກອນອັນລໍ ້າຄ່າຂອງຊາດ, ເປັນຜູ ້ສືບທອດພາລະກິດໃນການ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ ຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂດຍເຫັນໄດ້ຄວາມ ສໍາຄັນດັ ່ງກ່າວ, ໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ໄດ້ສ້າງນະໂຍບາຍ, ຍຸດທະສາດ, ກົດໝາຍ, ລະບຽບການຕ່າງໆ ຫລາຍສະບັບແນໃສ່ການປົກປ້ອງ ແລະ ຄຸ ້ມຄອງເດັກນ້ອຍ. ພ້ອມກັນ ນັ ້ນ, ກໍໄດ້ມີກົນໄກເພື ່ອຈັດຕັ ້ງ ປະຕິບັດຍຸດທະສາດ, ແຜນງານ ແລະ ນິຕິກຳ ເພື ່ອລຶບລ້າງການນຳ ໃຊ້ແຮງງານເດັກ. ໃນລະດັບພາກ ພື ້ນ, ລະດັບສາກົນ ລັດຖະບານ ກໍໄດ້ ໃຫ້ການຮ່ວມມື ແລະ ເຂົ ້າຮ່ວມການ ເຄື ່ອນໄຫວວຽກງານກ່ຽວກັບເດັກ ຢ່າງເປັນປົກກະຕິ ໂດຍການໄດ້ເຂົ ້າ ເປັນພາຄີຂອງສົນທິສັນຍາສາກົນ, ໃນປີ 1991 ໄດ້ໃຫ້ສັດຕະຍາບັນຕໍ ່ ສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍສິດທິເດັກຂອງ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ. ຕໍ ່ກັບ ດ້ານແຮງງານໃນປີ 2005 ກໍໄດ້ ໃຫ້ສັດຕະຍາບັນຕໍ ່ສົນທິສັນຍາຂອງ ອົງການແຮງງານສາກົນ ເລກທີ 138 ວ່າດ້ວຍອາຍຸຕໍ ່າສຸດຂອງການ ເຮັດວຽກ ແລະ ເລກທີ 182 ວ່າ ດ້ວຍການຫ້າມ ແລະ ດໍາເນີນການ ລຶບລ້າງການໃຊ້ແຮງງານເດັກໃນ ຮູບແບບທີ ່ຮ້າຍແຮງດັ ່ງທີ ່ກ່າວມາ ຂ້າງເທິງ. ໃນປີ 2013 ກະຊວງແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມ ກໍໄດ້ ມີການປັບປຸງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ ແຮງງານ ແລະ ໃນປີ 2014 ກໍໄດ້ ມີການຮັບຮອງ ແລະ ປະກາດໃຊ້ ແຜນງານແຫ່ງຊາດເພື ່ອປ້ອງກັນ ແລະ ລຶບລ້າງການນໍາໃຊ້ແຮງງານ ເດັກ ໄລຍະ 2014-2020, ນອກ ນັ ້ນວຽກງານກ່ຽວກັບການລຶບລ້າງການນຳໃຊ້ແຮງງານເດັກກໍ ນອນຢູ ່ໃນແຜນພັດທະນາວຽກງານ ແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການ ສັງຄົມ; ແຜນງານສົ ່ງເສີມວຽກທີ ່ມີ ຄຸນຄ່າ ແລະ ເປັນທຳສຳລັບ ສປປ ລາວ ໄລຍະ 2017-2021; ແຜນ ພັດທະນາວຽກງານການສຶກສາ ແລະ ກິລາ; ແຜນຍຸດທະສາດແຫ່ງ ຊາດວ່າດ້ວຍວຽກແມ່ ແລະ ເດັກ ລວມທັງແຜນພັດທະນາເສດຖະ ກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງຊາດຂອງລັດຖະ ບານໃນແຕ່ລະໄລຍະ ແລະ ອື ່ນໆ. ເນື ້ອແທ້ຂອງຄໍາວ່າແຮງງານ ເດັກ, ເປັນຫຍັງຈຶ ່ງມີການຫ້າມ ບໍ ່ໃຫ້ມີການນຳໃຊ້ແຮງງານເດັກ ເພາະການຫ້າມບໍ ່ໃຫ້ມີແຮງງານ ເດັກຢູ ່ໃນໂລກນີ ້ ບໍ ່ໄດ້ໝາຍຄວາມ ວ່າຫ້າມບໍ ່ໃຫ້ເດັກນ້ອຍເຮັດວຽກ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເດັກນ້ອຍທີ ່ມີ ອາຍຸຍັງບໍ ່ຮອດ 18 ປີ ເພາະໃນສະ ພາບ ແລະ ເງື ່ອນໄຂຕົວຈິງຂອງ ປະເທດບໍ ່ວ່າທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ, ລວມເຖິງ ຮີດຄອງປະເພນີຂອງແຕ່ລະປະເທດ ມັນເປັນໄປບໍ ່ໄດ້ທີ ່ຈະໄປຫ້າມເດັດ ຂາດບໍ ່ໃຫ້ເດັກເຮັດວຽກໄດ້. ເພາະ ສະນັ ້ນ, ຕ້ອງເຂົ ້າໃຈວ່າການນຳ ໃຊ້ແຮງງານເດັກແມ່ນໝາຍເຖິງ ການນຳໃຊ້ ຫລື ການໃຫ້ເດັກທີ ່ ມີອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 18 ປີ ເຮັດວຽກ ທີ ່ຂັດກັບກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບ ການຂອງປະເທດ ໂດຍສະເພາະ ແມ່ນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍແຮງງານ ເຊັ ່ນ: ໃຫ້ເດັກເຮັດວຽກລ່ວງເວລາ ຫລື ເກີນກວ່າ 8 ຊົ ່ວໂມງຕໍ ່ວັນ, ເຮັດວຽກໃນຂະແໜງການທີ ່ເປັນ ອັນຕະລາຍ ເຊັ ່ນ: ຂະແໜງການ ກໍ ່ສ້າງ, ບໍ ່ແຮ່, ເຮັດວຽກກັບສານ ເຄມີ, ເຮັດວຽກທີ ່ພົວພັນກັບສິ ່ງມຶນ ເມົາ, ການພະນັນ ແລະ ອື ່ນໆ ທີ ່ມີຜົນ ກະທົບຕໍ ່ສຸຂະພາບຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈຂອງເດັກ. ນອກຈາກນັ ້ນ, ແຮງງານເດັກແມ່ນການເອົາເດັກ ທີ ່ອາຍຸຕໍ ່າກວ່າເກນອາຍຸທີ ່ກົດໝາຍ ກຳນົດ ເຊັ ່ນ ຕໍ ່າກວ່າ 14 ປີ ໄປ ເຮັດວຽກທີ ່ບໍ ່ແມ່ນວຽກທີ ່ອະນຸຍາດ ຫລື ບໍ ່ແມ່ນວຽກເບົາລວມທັງເຮັດ ວຽກແບບເປັນແມ່ບ້ານ, ຄົນສວນ ໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວຜູ ້ອື ່ນ. ສຳລັບເດັກ ເຮັດວຽກຊ່ວຍຄອບຄົວເຊັ ່ນ: ວຽກ ໃນຄົວເຮືອນ, ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ ຫລື ການໄປເຮັດວຽກຫາເງິນຊ່ວຍ ຄອບຄົວແບບຊົ ່ວຄາວໃນຊ່ວງພັກ ພາກຮຽນ, ຊ່ວຍທຸລະກິດຄອບຄົວ ໃນແຕ່ລະວັນ ໂດຍບໍ ່ມີຜົນກະທົບຕໍ ່ ການສຶກສາ, ຕໍ ່ພັດທະນາການທາງ ດ້ານຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈຂອງ ເດັກຈະບໍ ່ຖືວ່າເປັນແຮງງານເດັກ. ການແກ້ໄຂບັນຫາແຮງງານ ເດັກ ຖ້າເຮັດພຽງລໍາພັງແຕ່ພາກ ສ່ວນໃດພາກສ່ວນໜຶ ່ງແມ່ນຈະບໍ ່ ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ໃນເວລາອັນສັ ້ນ. ເພາະສະນັ ້ນ, ທຸກພາກສ່ວນໃນສັງ ຄົມທັງພາກລັດ, ພາກເອກະຊົນ, ຊຸມຊົນ, ສັງຄົມ ແລະ ຄອບຄົວຂອງ ເດັກລວມທັງບັນດາປະເທດຕ່າງໆ ໃນທົ ່ວໂລກ, ອົງການຈັດຕັ ້ງສາກົນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ ້ງທາງສັງຄົມ ຕ່າງໆ ຕ້ອງໄດ້ເພີ ່ມທະວີການຮ່ວມ ມືກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ເພື ່ອຊ່ວຍເຫລືອ ຊຶ ່ງກັນ ແລະ ກັນ, ແລກປ່ຽນຄວາມ ຮູ ້, ປະສົບການ ແລະ ຊັບພະຍາກອນ ແນໃສ່ບັນລຸເປົ ້າໝາຍຂອງການລຶບ ລ້າງບໍ ່ໃຫ້ມີບັນຫາແຮງງານເດັກ ໂດຍສະເພາະແມ່ນບັນຫາແຮງງານ ເດັກໃນຮູບແບບທີ ່ຮ້າຍແຮງ ນັ ້ນໃຫ້ ໝົດໄປຢ່າງຊີ ້ນເຊີງ. ຂ້າພະເຈົ ້າຄິດ ວ່າຢູ ່ ສປປ ລາວ ພ້ອມແລ້ວທີ ່ຈະ ປະຕິບັດພັນທະ ແລະ ໜ້າທີ ່ຂອງ ຕົນໃນການຈັດຕັ ້ງປະຕິບັດບັນດາ ມາດຕະການທີ ່ກຳນົດໄວ້ໃນແຜນ ງານແຫ່ງຊາດ, ກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການຕ່າງໆ ໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ ເພື ່ອເຮັດໃຫ້ເດັກໄດ້ມີໂອກາດ ໄດ້ເຂົ ້າຮັບການສຶກສາຫລາຍຂຶ ້ນ ຫລື ຖ້າຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ເຮັດວຽກ ກໍຕ້ອງແມ່ນວຽກທ່ ີມີຄວາມປອດ ໄພ, ມີຄຸນຄ່າ, ເປັນທໍາ ແລະ ມີລາຍ ໄດ້ທີ ່ເໝາະສົມຕາມທີ ່ກໍານົດໄວ້ໃນ ກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການຕ່າງໆ ຂອງປະເທດ.

KPL