17/03/2026 xtgmf]k; 3 0j k; c]t gsfdko j gru j ,mt;u 7;k,lk,a d7u gxa oxb dczj o0v'xt-k-q o.o-kf [q orN o4ko]a f4tme,to6 o csj ' lxx ]k; K ບົດສະເໜີົີ 7;k,f5 \aj o0tspa orPork7v[7q ;Iaj ',u zkl5 d 75 xu 0v'lkprq ;ra o ]k;{wm grnj vo[h komuj gxa opkf,y f ໂດຍ: ຢ່າາົ່ຕົ່ງ່ງ ໂດຍ: ທ່ານ ນາງ ຄຣອງຂະນິດ ່ິ ຣັກຈະເລີນ ເອກອັກຄະລາຊະທູດ ແຫ່ງ ັີັູ່ ລາຊະອານາຈັກໄທ ປະຈຳ ສປປ ລາວັ ສະມາຄົມ ລາວ-ໄທ ເພື່ອມິດຕະພາບ ແລະ ສະມາຄົມ ໄທ-ລາວ ເພື່ອມິດຕະພາບໄດ້ນຳົື່ິົື່ິ້ ກອງກະຖິນພະຣາຊະທານຂອງເຈົ້າຊີວິິດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກໄທ ໄປທອດຖວາຍຢູ່ວັດິົ້ີິິ່ັູ່ັ ບ້ານເມືອງກາງ ເມືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາສັກ້ືືໍັໍັ ສະມາຄົມ ລາວ-ໄທ ເພື່ອມິດຕະພາບ ແລະ ສະມາຄົມ ໄທ-ລາວ ເພື່ອມິດຕະພາບ ໄດ້ນຳກອງກະຖິນພະຣາຊະທານ ຂອງເຈົ້າຊີວິິດແຫ່ງົື່ິົື່ິ້ິົ້ີິິ່ ຣາຊະອານາຈັກໄທ ໄປທອດຖວາຍຢູ່ວັດບ້ານເມືອງກາງ ເມືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາສັກັູ່ັ້ືືໍັໍັ ຂປລ. ໜຶ່ງໃນເງື່ອນໄຂທີ່ເຮັດ ໃຫ້ການທູດພາກປະຊາຊົນ ລາວໄທ, ໄທ-ລາວ ດຳເນີນໄປຢ່າງ ລ່ຽນໄຫລແມ່ນຄວາມຄ້າຍຄືກັນ ທາງພາສາທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ປະຊາຊົນ ສື່ສານກັນໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ນາຍ ແປພາສາ. ນອກຈາກນັ້ນ, ພະລັງ ແຫ່ງຄວາມສັດທາຍັງເປັນອີກໜຶ່ງ ສາຍໃຍທີ່ຫລໍ່ລ້ຽງສາຍພົວພັນ ໄທ-ລາວ, ລາວ-ໄທ ໃຫ້ແໜ້ນແຟ້ນ ມາເປັນເວລາດົນນານ. ພະທາດພະ ນົມໃນເມືອງທາດພະນົມ ແຂວງ ນະຄອນພະນົມ, ເປັນສູນກາງ ແຫ່ງສັດທາຂອງຊາວພຸດທັງສອງ ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຂອງເປັນເວລາຫລາຍ ສະຕະວັດ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຊາວໄທຫລາຍຄົນມີຄວາມປາຖະ ໜາຈະຂ້າມແມ່ນ້ຳຂອງໄປສັກ ກາ ລະບູຊາພະທາດຫລວງ ຢູ່ນະ ຄອນຫລວງວຽງຈັນ ແລະ ພະທາດ ຂປລ. ຄວາມດຸໝັ່ນແມ່ນສິ່ງທີ່ ຂາດບໍ່ໄດ້, ຄອບຄົວໃດມີຄວາມ ດຸໝັ່ນຂະຫຍັນພຽນຄອບຄົວນັ້ນກໍ ມີຢູ່ມີກິນ, ມີເງິນໃຊ້ຈ່າຍບໍ່ຂາດ. ຂະນະດຽວກັນ, ມີພຽງແຕ່ຄວາມ ດຸໝັ່ນກໍຍັງບໍ່ພຽງພໍຕ້ອງມີແນວ ທາງນະໂຍບາຍອັນຖືກຕ້ອງຂອງ ພັກ-ລັດຕື່ມອີກ. ດັ່ງຄອບຄົວຂອງ ນາງ ເຮືອງ ມັດທະວົງ ຢູ່ບ້ານ ປາກປຶງ ເມືອງປາກຊັນ ແຂວງບໍ ລິຄຳໄຊ ທີ່ຖືເອົາການປູກພືດຜັກ ໝູນວຽນເປັນຫລັກສາມາດສ້າງ ລາຍຮັບເຂົ້າຄອບຄົວໄດ້ຫລາຍ ອິງຮັງຢູ່ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ເພື່ອຄວາມເປັນສິລິມຸງຄຸນ. ສິ່ງ ນີ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າແມ່ນ້ຳຂອງບໍ່ ເຄີຍເປັນເສັ້ນແບ່ງຄວາມເຊື່ອແຕ່ ເປັນແມ່ນ້ຳທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ສາຍໃຍແຫ່ງ ສັດທາຂອງຊາວພຸດໄທ ແລະ ລາວ ໃຫ້ແໜ້ນແຟ້ນຍິ່ງໆຂຶ້ນ. ຍ້ອນສາຍພົວພັນ ລາວ-ໄທ, ໄທ-ລາວ ທີ່ມີພຸດທະສາສະໜາ ເປັນຮາກຖານຕັ້ງແຕ່ປີ 2001 ເປັນຕົ້ນມາ, ກະຊວງການຕ່າງປະ ເທດ ແຫ່ງ ລາຊະອານາຈັກໄທ ໄດ້ອັນເຊີນຜ້າພະກະຖິນພຣະລາ ຊະທານມາທອດຖວາຍຢູ່ວັດຕ່າງໆ ໃນ ສປປ ລາວ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ນອກ ຈາກນັ້ນ, ສະມາຄົມ ລາວ-ໄທ ເພື່ອມິດຕະພາບກໍໄດ້ທອດຜ້າປ່າ ສາມັກຄີຢູ່ໃນຫລາຍແຂວງຂອງ ທ່ອງທ່ຽວ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ ຈັດການແຂ່ງຂັນແຕ້ມຮູບພາຍໃຕ້ ຫົວຂໍ້ “75 ປີ ຂອງຄວາມງົດງາມ ແຫ່ງສາຍພົວພັນໄທ-ລາວ” ແລະ ງານວາງສະແດງ “ສິລະປະວັດທະ ນະທຳລວມໃຈໄທ-ລາວ” ຊຶ່ງ ມີການສະແດງ “ໂນຣາ” ແລະ “ຟ້ອນລຳວົງລາວ,” ທີ່ເປັນສິລະ ປະຂອງທັງສອງປະເທດທີ່ໄດ້ ຮັບການຈົດທະບຽນເປັນມໍລະດົກ ວັດທະນະທຳທີ່ບໍ່ສາມາດຈັບຕ້ອງ ໄດ້ຂອງອົງການອຸຍແນັສໂກ (UNESCO) ແລະ ໄດ້ເປີດ ໂອກາດໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນມີສ່ວນ ຮ່ວມລວມທັງການຈັດສຳມະນາ ວິຊາການດ້ານເສດຖະກິດຢູ່ ສປປ ລາວ ເຊິ່ງເປີດໂອກາດໃຫ້ນັກ ທຸລະກິດຈາກທັງສອງຝັ່ງແມ່ນໍ້າ ຂອງໄດ້ແລກປ່ຽນປະສົບການເຊິ່ງ ກັນ ແລະ ກັນ. ກິດຈະກຳເຫລົ່ານີ້ ລ້ວນສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມ ໃກ້ຊິດໃນທຸກດ້ານລະຫວ່າງສອງ ປະເທດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໄມຕີຈິດ ມິດຕະພາບທີ່ຈິງໃຈ. ໄທ ເພື່ອເປັນການຖະນຸຖະໜອມ ບໍາລຸງພຸດທະສາດສະໜາ ແລະ ສົ່ງເສີມການໄປມາຫາສູ່ລະຫວ່າງ ປະຊາຊົນສອງຊາດ ລາວ-ໄທ. ຫລ້າສຸດໄດ້ມີພິທີອັນເຊີນຜ້າພຣະ ກະຖິນພະລາຊະທານມາທອດ ຖວາຍຢູ່ວັດສຸນັນທາຣາມ ແຂວງ ສະຫວັນນະເຂດ ໃນວັນທີ 19 ຕຸລາ 2025 ເຊິ່ງໃນງານດັ່ງກ່າວ ຍັງມີ ກິດຈະກຳການທູດພາກປະຊາຊົນ ເຊັ່ນ: ງານວາງສະແດງສິນຄ້າ ໄທ-ລາວ, ຄອນເສີດໄທ-ລາວ ຮ່ວມສະໄໝ, ການຝຶກອົບຮົມກິລາ ບານເຕະໃຫ້ແກ່ຊາວໜຸ່ມລາວ ແລະ ໜ່ວຍແພດເຄື່ອນທີ່ທີ່ໃຫ້ບໍລິການ ແກ່ປະຊາຊົນໂດຍບໍ່ມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ. ນອກຈາກນັ້ນ, ໃນປີ 2025 ສະຖານທູດເອກອັກຄະລາຊະ ທູດ ແຫ່ງ ລາຊະອານາຈັກໄທ ທີ່ ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ, ໄດ້ຮ່ວມ ກັບສະຖານກົງສຸນໃຫຍ່ໄທ ປະຈຳ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ແລະ ກະ ຊວງວັດທະນະທຳ ແລະ ການ ກວ່າ 100 ລ້ານຕໍ່ປີ. ເມື່ອມໍ່ໆມານນີ້, ຄະນະນັກຂ່າວ ຈາກກົມສື່ມວນຊົນ, ສຳນັກຂ່າວ ສານປະເທດລາວ, ໂທລະພາບ ແຫ່ງຊາດ, ວິທະຍຸກະຈາຍສຽງ ແຫ່ງຊາດ ແລະ ນຳພາຄະນະໂດຍ ທ່ານ ນາງ ກອງບຸນ ສຸວິວົງ ຮອງ ຫົວໜ້າກົມສື່ມວນຊົນຄະນະໂຄ ສະນາອົບຮົມສູນກາງພັກ ໄດ້ລົງ ເຄື່ອນໄຫວຈັດກິດຈະກຳຖາມຕອບ, ເຜີຍແຜ່ຜົນສຳເລັດການ ສະເຫລີມສະຫລອງ 3 ວັນປະ ຫວັດສາດຢູ່ແຂວງບໍລິຄຳໄຊ ໂດຍ ທີມງານພວກເຮົາກໍໄດ້ຮັບການ ຮ່ວມມືເປັນຢ່າງດີຈາກພະນັກງານ ຄະນະໂຄສະນາແຂວງ, ພະນັກ ງານພະແນກກະສິກຳ ແລະ ສິ່ງ ແວດລ້ອມແຂວງ, ນຳທາງພາໄປ ຫາຄອບຄົວ ນາງ ເຮືອງ ມັດທະວົງ ຜູ້ຖືກເອົາການປູກພືດ ຜັກໝູນວຽນ ຢູ່ບ້ານປາກປຶງ ເມືອງປາກຊັນ. ພາຍຫລັງເວົ້າຈາພາທີກັນແລ້ວ, ນາງ ເຮືອງ ມັດທະວົງ ກໍພາທີມ ງານລົງເບິ່ງສວນຂອງລາວ ຊຶ່ງ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍພືດຜັກຕ່າງໆເຊັ່ນ: ຜັກຫອມບົວ, ຫອມປ້ອມ, ຜັກຊີ ແລະ ມັນເພົາ ທີ່ກຳລັງແຂ່ງຂັນ ງອກງາມຂຽວອຸ່ນທຸ່ນໄປທົ່ວສວນ. ນາງ ເຮືອງ ມັດທະວົງ ເລົ່າສູ່ ຟັງວ່າ: ແຕ່ໃດມາຄອບຄົວຕົນແມ່ນ ໄດ້ຖືເອົາການຜະລິດພືດຜັກເປັນ ອາຊີບຕົ້ນຕໍຈົນມາຮອດປັດຈຸບັນ ນີ້. ສ່ວນແຮງງານຕົ້ນຕໍແມ່ນມີ ສອງຜົວເມຍ. ຂະນະທີ່ການເກັບ ກູ້ຜົນຜະລິດໄປຂາຍແມ່ນໄດ້ຈ້າງ ຄົນມາຊ່ວຍເກັບໃນລາຄາມື້ໜຶ່ງ 200.000 ກີບ. ແນວໃນກໍດີ, ສຳລັບເນື້ອທີ່ດິນສວນທຳການ ຜະລິດພືດຜັກຂອງຕົນມີທັງໝົດ 8 ໄລ່ ຊຶ່ງໄດ້ທຳການຜະລິດພືດ ໝູນວຽນກັນໄປ ໂດຍອີງໃສ່ໄລຍະ ທີ່ເໝາະສົມພືດຊະນິດໃດກໍປູກພືດ ຊະນິດນັ້ນ ໂດຍສະເພາະລະດູແລ້ງ ແມ່ນເລັ່ງປູກປະເພດຫອມບົວ, ຫອມປ້ອມ, ຜັກອື່ນໆ ແລະ ມັນ ເພົາ. ສະເພາະລະດູຝົນແມ່ນຈະປູກ ໝາກແຕງ, ໝາກຖົ່ວທີ່ທົນທານຕໍ່ ຟ້າຝົນ. ສຳລັບການເຕັກນິກໃນ ການບົວລະບັດຮັກສາແມ່ນບໍ່ໄດ້ ຍາກຫຍັງພຽງແຕ່ໄຖຄາດ ແລະ ຫວ່ານແນວພັນ (ປະເພດຫ້ອມ), ຫົດນ້ຳແລ້ວກໍໃສ່ຝຸ່ນຄອກ ແລະ ລົກຫຍ້າບໍ່ໃຫ້ຮົກເຮື້ອເທົ່ານັ້ນ. ສ່ວນມັນເພົາກໍຊັກແກ່ນໃສ່ດິນ, ຫລັງຈາກຄົບຮອບ 3 ເດືອນກໍສາ ມາດເກັບກູ້ຜົນຜະລິດໄດ້ ແລະ ຈະ ມີພໍ່ຄ້າແມ່ຄ້າມາຮັບຊື້. ສຳລັບ ການຈຳໜ່າຍຜົນຜະລິດແມ່ນພໍ່ຄ້າ ແມ່ຄ້າມາຮັບຊື້ຢູ່ສວນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ ເອົາໄປຂາຍຢູ່ຕະຫລາດ ຊຶ່ງມັນກໍ ບໍ່ໄດ້ຍາກແກ່ເຮົາ. ຂໍພຽງແຕ່ເຮົາ ຜະລິດໄດ້ກໍມີພໍ່ຄ້າແມ່ຄ້າມາຮັບຊື້ ຢູ່ກັບທີ່. ແນວໃດກໍດີ, ການຜະລິດ ພືດຜັກຕ່າງໆ ຊຶ່ງນອກຈາກຄວາມ ດຸໝັ່ນກໍຄືເຕັກນິກຂອງຄອບຄົວ ແລ້ວ, ຫ້ອງການກະສິກຳ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມເມືອງກໍຄືພະແນກ ກະສິກຳ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມແຂວງ ກໍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ລົງມາໃກ້ຊິດຕິດ ແທດທັງແນະນຳເຕັກນິກດ້ານວິຊາ ການໃນການບົວລະບັດຮັກສາພືດ ຜັກຂອງປະຊາຊົນຢ່າງເປັນປະຈຳ. ນາງ ເຮືອງ ກ່າວ. ນາງ ເຮືອງ ເວົ້າຕື່ມວ່າ: ການ ຜະລິດພືດຜັກໝູນວຽນຄືຕົນເຄີຍ ຜະລິດມາໂດຍຕະຫລອດແມ່ນບໍ່ ໄດ້ລົງທຶນຫລາຍພຽງແຕ່ຊື້ແນວ ພັນ. ຍົກຕົວຢ່າງ ຊື້ແນວພັນຜັກ ຫອມປ້ອມມາຫວ່ານໃນກິໂລໜຶ່ງ 100.000 ກວ່າກີບ ສາມາດສ້າງ ກຳໄລປະມານ 1.000.000 ກວ່າ ກີບ ແລະ ພືດອື່ນໆກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ສຳລັບລາຍຮັບໃນການຜະລິດພືດ ຜັກໝູນວຽນນີ້ ສາມາດສ້າງລາຍ ຮັບເຂົ້າຄອບຄົວໄດ້ຫລາຍກວ່າ 100 ລ້ານກີບຕໍ່ປີ. ແນວໃດກໍດີ, ຜ່ານການຢືດຖືເອົາການຜະລິດ ພືດຜັກດັ່ງກ່າວມາກໍເຮັດໃຫ້ຊີວິດ ການເປັນຢູ່ຂອງຄອບຄົວມີການ ພັດທະນາດີຂຶ້ນ ແລະ ມີໃຊ້ຈ່າຍບໍ່ ຂາດ, ມີເງິນທ້ອນໄວ້ຈຳນວນໜຶ່ງ, ມີເງິນສົ່ງເສີມລູກຫລານຮ່ຳຮຽນ ແລະ ອື່ນໆ.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc3MTYxMQ==