23/07/2026 xtgmf]k; 6 glf4tdy f{la '7q y a ,q glu ,0tspkp,tsklk,a d7u mj q ;x;'-q oma '-kf rkp.8h dkooerk0v'ra d ຂປລ. ໃນປັດຈຸບັນການນຳ ໃຊ້ສານເຄມີເຂົ້າໃນການຜະລິດ ກະສິກຳບໍ່ວ່າຈະເປັນການປູກພືດ ຫລື ການລ້ຽງສັດ ໄດ້ແຜ່ຫລາຍ ຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ສານເຄມີຊ່ວຍເພີ່ມຜົນຜະລິດ ແລະ ຫລຸດຄວາມເສຍຫາຍຈາກສັດຕູ ພືດແຕ່ການໃຊ້ຢ່າງບໍ່ຖືກວິທີ ຫລື ເກີນປະລິມານ ໂດຍສະເພາະຢາຂ້າ ຫຍ້າ ແລະ ຢາປາບສັດຕູພືດ ກຳລັງ ກາຍເປັນບັນຫາທີ່ໜ້າເປັນຫວ່ງ ເນື່ອງຈາກສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ ສຸຂະພາບຂອງຜູ້ຜະລິດ, ຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ. ມື້ນີ້ ຄໍລຳ “ສຶກສາຫາຄວາມ ຮູ້” ຈຶ່ງໄດ້ເອົາຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຜົນ ກະທົບ ແລະ ຄວາມອັນຕະລາຍ ຂອງການນຳໃຊ້ສານເຄມີເຂົາ ໃນການຜະລິດກະສິກຳມານຳສະ ເໜີ ຊຶ່ງທາງອົງການອາຫານ ແລະ ການກະເສດໄດ້ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ການນຳໃຊ້ສານເຄມີເຂົ້າໃນການ dko.-h lkog7,u .odkozt]y fdtly de gxa ova o8t]kp8l5 0trk[ c]t lyj 'c;f]h v, + ຜະລິດກະສິກຳຫລາຍເກີນໄປ ໂດຍ ສະເພາະແມ່ນຢາຂ້າຫຍ້າ ແລະ ຢາ ປາບສັດຕູພືດ ຈະສົ່ງຜົນກະທົບ ຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງຄົນ, ສັດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ ເມື່ອສານດັ່ງກ່າວ ເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍອາດເກີດອາການ ສະເພາະໜ້າ ເຊັ່ນ: ຈະມີອາການ ເຈັບຫົວ, ເຈັບທ້ອງ, ປວດຮາກ, ວິນຫົວ, ປຸ້ນທ້ອງ, ເຈັບກ້າມຊີ້ນ ແລະ ຖ້າມີການສະສົມໃນຮ່າງກາຍ ເປັນເວລາດົນແມ່ນມີຄວາມສ່ຽງ ສູງທີ່ຈະເປັນມະເຮັງປອດ, ຜິວໜັງ, ເມັດເລືອດ, ລຳໃສ້, ສະໝອງ, ເບົາ ຫວານ, ອຳມະພາດ, ອຳມະພຶກ, ພະຍາດຜິວໜັງ ແລະ ອື່ນໆ. ນອກ ຈາກສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ມະນຸດແລ້ວ, ການໃຊ້ສານເຄມີຢ່າງບໍ່ເໝາະສົມ ຍັງເຮັດໃຫ້ດິນເສື່ອມຄຸນນະພາບ, ປົນເປື້ອນແຫລ່ງນ້ຳ, ທຳລາຍສັດ ແລະ ສິ່ງມີຊີວິດທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ລວມທັງຜົນກະທົບຕໍ່ຄວາມສົມ ດຸນຂອງລະບົບນິເວດ. ໃນໄລຍະ ຍາວບັນຫາດັ່ງກ່າວຍັງກະທົບຕໍ່ ການພັດທະນາດ້ານເສດຖະກິດສັງຄົມ ແລະ ຄຸນນະພາບຊີວິດ ຂອງປະຊາຊົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ການ ຫັນມາຜະລິດກະສິກຳສະອາດ ແລະ ກະສິກຳປອດສານຜິດຄວບ ຄູ່ກັບການນຳໃຊ້ສານເຄມີຢ່າງ ຖືກວິທີ ແລະ ຕາມຄຳແນະນຳ ຂ ອ ງ ຜູ້ ຊ່ ຽ ວ ຊ າ ນ ແ ມ່ ນ ທ າ ງ ເລືອກທີ່ດີ. ນອກຈາກຈະຊ່ວຍ ປົກປ້ອງສຸຂະພາບຂອງຜູ້ຜະລິດ ແລະ ຜູ້ບໍລິໂພກແລ້ວ, ຍັງຊ່ວຍ ອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມ, ສ້າງລາຍ ຮັບທີ່ຍືນຍົງ ແລະ ສົ່ງເສີມການ ພັດທະນາກະສິກຳຢ່າງຍືນຍົງໃນ ອະນາຄົດ. ເມື່ອຮູ້ແນວນີ້ແລ້ວ, ຜູ້ປະກອບ ການລວມທັງຜູ້ບໍລິໂພກຄວນຫັນ ມາຜະລິດ ແລະ ບໍລິໂພກກະສິກຳ ສະອາດ, ກະສິກຳປອດສານຜິດໃຫ້ ຫລາຍຂຶ້ນນອກຈາກຈະມີຜົນດີຕໍ່ສຸ ຂະພາບແລ້ວ ຍັງສາມາດສ້າງລາຍ ຮັບໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວໃນໄລຍະຍາວທັງ ເປັນມິດກັບສິ່ງແວດລ້ອມອີກ. ໂດຍ: ມາລີດດາີ ຂປລ. ເມື່ອເວົ້າເຖິງນໍ້າເຜີ້ງ ແລ້ວຫລາຍຄົນອາດຈະຄິດວ່າມີແຕ່ ໃນທໍາມະຊາດຢ່າງດຽວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄວາມເປັນຈິງປັດຈຸບັນຫລາຍ ຄອບຄົວໄດ້ຫັນມາປະກອບອາ ຊີບລ້ຽງເຜິ້ງກັນຫລາຍຂຶ້ນ ເນ່ືອງ [= ]y la f3-diu o]k; lqj 'glu ,dko]h P'gzY '{zt]y foEgzY 'me,t-kfvvdl6j la '7q , 7;k,\kp0v'[5 og0Q kra olk 8k,s]a dr5 fmtlklt|k ຈາກນ້ຳເຜິ້ງທຳມະຊາດພຽງຢ່າງ ດຽວບໍ່ສາມາດຕອບສະໜອງ ຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫລາດ ໄດ້ພຽງພໍ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການ ລ້ຽງເຜີ້ງຍັງເປັນອາຊີບທີ່ສາມາດ ສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວໄດ້ ຢ່າງຍືນຍົງ. ການລ້ຽງເຜີ້ງບໍ່ໄດ້ຍາກຢ່າງ ທີ່ຫລາຍຄົນຄິດ, ພຽງແຕ່ຜູ້ລ້ຽງ ມີອຸປະກອນ, ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ຂປລ. ບຸນເຂົ້າພັນສາ ເປັນບຸນ ປະເພນີສຳຄັນອີກບຸນໜຶ່ງໃນຮີດ ສິບສອງຂອງຊາວລາວ ທີ່ສືບທອດ ມາແຕ່ບູຮານ ແລະ ເປັນວັນທີ່ພຸດ ທະສາສະນິກະຊົນທົ່ວປະເທດໄດ້ ຮ່ວມກັນທຳບຸນຖວາຍສັງຄະທານ, ຖວາຍທຽນພັນສາ ແລະ ຜ້າອາບ ນ້ຳຝົນ ຊຶ່ງບຸນເຂົ້າພັນສາຈະຈັດ ຂຶ້ນໃນວັນຂຶ້ນ 15 ຄໍ່າ ເດືອນ 8 ຕາມປະຕິທິນຈັນທະຄະຕິ ເປັນວັນທີ່ ພະສົງເລີ່ມເຂົ້າຈຳພັນສາເປັນເວລາ 3 ເດືອນໃນລະດູຝົນ. ເຂົ້າພັນສາ ແປວ່າ ພັກຝົນໝາຍ ເຖິງວ່າ ພະພິກຂຸສົງຕ້ອງຢູ່ປະຈຳ ໃນວັດໃດໜຶ່ງລະຫວ່າງລະດູຝົນ ໂດຍເຫດທີ່ພະພິກຂຸ ໃນສະໄໝພຸດ ທະການມີໜ້າທີ່ຈະຕ້ອງຈາລຶກ ໂຜດສັດ ແລະ ເຜີຍແຜ່ພະທຳອຳ ສັ່ງສອນແກ່ປະຊາຊົນໃນສະຖານ ທີ່ຕ່າງໆບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີບ່ອນຢູ່ ປະຈຳ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນລະດູຝົນ ຊາວບ້ານຈຶ່ງຕຳໜິວ່າໄປຢຽບເຂົ້າ ກ້າ ແລະ ພືດພັນອື່ນໆຈົນເສຍຫາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງວາງລະບຽບ ການຈຳພັນສາໃຫ້ພະພິກຂຸຢູ່ປະຈຳ ບ່ອນເກົ່າຕະຫລອດ 3 ເດືອນ ໃນ ລະດູຝົນ ຄື: ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ມື້ແຮມ 15 ຄໍ່າ ເດືອນ 8 ຂອງທຸກປີ ເອີ້ນວ່າ ສະຖານທີ່ທີ່ເໝາະສົມກໍສາມາດ ລ້ຽງເຜິ້ງໄດ້ ເໝືອນດັ່ງ ບໍລິສັດ ໂຊກຣີນລາວ ຈໍາກັດ ເປັນອີກໜຶ່ງ ບໍລິສັດທີ່ລ້ຽງເຜີ້ງແບບທໍາມະຊາດ ເພື່ອຈໍາໜ່າຍນໍ້າເຜີ້ງທໍາມະຊາດ ອອກສູ່ສັງຄົມ. ການລ້ຽງເຜິ້ງໃຫ້ ປະສົບຜົນສຳເລັດຜູ້ລ້ຽງຈຳເປັນ ຕ້ອງມີຄວາມຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈດ້ານ ລະ ບົບນິເວດຂອງເຜິ້ງ, ການເລືອກ ສະຖານທີ່ຕັ້ງຮັງທີ່ເໝາະສົມ, ການ ປ້ອງກັນສັດຕູຂອງເຜິ້ງ ລວມທັງ ການນຳໃຊ້ເຕັກນິກທີ່ຖືກວິທີກໍຈະ ຊ່ວຍເພີ່ມອັດຕາການຢູ່ລອດຂອງ ເຜິ້ງ, ເພີ່ມຜົນຜະລິດນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ຍົກລະດັບຄຸນນະພາບຜະລິດຕະ ພັນໃຫ້ສາມາດແຂ່ງຂັນໃນຕະ ຫລາດໄດ້. ທ່ານອຸລິສັກຄູຝຶກການລ້ຽງເຜິ້ງ ຈາກບໍລິສັດ ໂຊກຣີນລາວ ຈຳກັດ ໄດ້ໃຫ້ສຳພາດໃນງານວາງສະ ແດງສິນຄ້າ ເພື່ອສະເຫລີມສະ ຫລອງວັນສະຫະກອນໃນເດືອນ ຜ່ານມານີ້ວ່າ: ການລ້ຽງເຜິ້ງມີສິ່ງ ທ້າທາຍຫລາຍຢ່າງເຊັ່ນ: ຄວັນໄຟ ເປັນສິ່ງລົບກວນທີ່ສຳຄັນຕໍ່ເຜິ້ງ, ຂະນະດຽວກັນຍັງມີສັດຕູຫລາຍ ຊະນິດທີ່ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ ແກ່ຮັງເຜິ້ງເປັນຕົ້ນແຕນບຽນ ແລະ ແມງສາບ ທີ່ຈະເຂົ້າໄປກັດກິນ ຕົວອ່ອນ, ຈີ່ຈຽມ, ທີ່ມັກເຂົ້າໄປ ລົບກວນຮັງ ລວມທັງແມງກະເບື້ອ ກາງຄືນທີ່ຈະໄປວາງໄຂ່ໃນຮັງ ເຜິ້ງ ເຮັດໃຫ້ເກີດຕົວໜອນເຈາະ ຮັງ ສົ່ງຜົນໃຫ້ຮັງເສຍຫາຍເກີດ ພະຍາດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຜິ້ງພາກັນ ໜີຮັງ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມົດ ກໍເປັນ ອີກໜຶ່ງສັດຕູສຳຄັນທີ່ຜູ້ລ້ຽງຕ້ອງ ເຝົ້າລະວັງ. ສຳລັບການເລືອກສະ ຖານທີ່ຕັ້ງຮັງເຜິ້ງຄວນເປັນພື້ນ ທີ່ໂລ່ງສະອາດ ແລະ ມີການອະ ນາໄມຢູ່ສະເໝີບໍ່ຄວນຕັ້ງຮັງໃນ ບ່ອນທີ່ຮົກເຮື້ອເນື່ອງຈາກເຜິ້ງ ເປັນສັດທີ່ມັກຄວາມສະອາດ ແລະ ບ່ອນຮົກເຮື້ອອາດມີສັດຕູຕ່າງໆ -u ;y f{;a fmtotme u y a ປຸຣິມະພັນສາ. ການຈຳພັນສາມີຕົ້ນ ກຳເນີດຕັ້ງແຕ່ສະໄໝພະພຸດທະເຈົ້າ ເມື່ອພະພຸດທະເຈົ້າຊົງກຳນົດໃຫ້ ພະສົງພັກຢູ່ປະຈຳວັດໃນລະດູຝົນ ເພື່ອຫລີກເວັ້ນການເດີນທາງອັນ ອາດກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ ພືດພັນ ແລະ ສັດນ້ອຍ ພ້ອມທັງເປັນ ການເປີດໂອກາດໃຫ້ພະສົງມີເວລາ ຫລາຍຂຶ້ນໃນການສຶກສາພະທຳ ແລະ ການປະພຶດປະຕິບັດທາງທຳ. ສ່ວນພຸດທະສາສະນິກະຊົນບຸນ ເຂົ້າພັນສາເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງ ການສະສົມຄຸນງາມຄວາມດີ ໂດຍ ການຮັກສາສິນ, ໄຫວ້ພະສູດມົນ, ຟັງທຳ, ຈະເລີນເມດຕາພາວະນາ, ເຮັດບຸນບຳເພັນກຸສົນນຳພະສົງສາ ມະເນນ, ລະເວັ້ນອະບາຍຍະມຸກ ແລະ ເປັນການສະສົມບຸນກຸສົນ ດ້ວຍການເຮັດບຸນຕັກບາດ, ຖວາຍ ອາຫານ, ຖວາຍທຽນພັນສາ, ຜ້າ ອາບນ້ຳຝົນ ແລະ ປັດໄຈຕ່າງໆແກ່ ພະສົງ. ນອກຈາກນັ້ນ, ປະຊາຊົນ ຫລາຍຄົນຍັງຕັ້ງໃຈຮັກສາສິນ 5 ຫລື ສິນ 8, ງົດເຫລົ້າ, ງົດອະບາຍ ມຸກ ແລະ ປະພຶດແຕ່ຄວາມດີຕະ ຫລອດໄລຍະເຂົ້າພັນສາ. ສຳລັບພະສົງທີ່ຈຳພັນສາຖ້ວນ ໄຕຣມາດ ຫລື ຄົບ 3 ເດືອນ ຈະໄດ້ ຮັບອານິສົງການຍົກເວັ້ນພະວິໄນ 5 ຂໍ້ ຄື: 1. ເດີນທາງອອກຈາກວັດ ໂດຍທີ່ບໍ່ຕ້ອງຂໍອະນຸຍາດເຈົ້າອະທິ ການວັດ ຫລື ພະສົງອົງອື່ນ; 2. ເດີນທາງໄປຄ້າງບ່ອນອື່ນ ໂດຍທີ່ບໍ່ ຕ້ອງຖືຜ້າຈີວອນຄົບ 3 ຜືນ; 3. ສັນ ເຂົ້າຮ່ວມຄະນະໄດ້; 4. ເກັບອະຕິ ເຣກະຈີວອນ ໄດ້ຕາມຄວາມປາຖະ ນາ; 5. ເກັບຮັກສາຜ້າຈີວອນ ເມື່ອມີ ຄົນມາຖວາຍໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສະລະ ເຂົ້າກອງກາງ. ບຸນເຂົ້າພັນສາ ບໍ່ພຽງແຕ່ສະ ທ້ອນເຖິງຄວາມເລື່ອມໃສໃນພະ ພຸດທະສາສະໜາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງ ເປັນການປູກຝັງຄຸນນະທຳຈິດໃຈ, ສົ່ງເສີມຄວາມກະຕັນຍູ, ຄວາມສາ ມັກຄີ ແລະ ການດຳລົງຊີວິດຕາມ ຫລັກທຳຄຳສອນ. ຂະນະດຽວກັນ ປະເພນີດັ່ງກ່າວຍັງເປັນສ່ວນໜຶ່ງ ຂອງມໍລະດົກທາງວັດທະນະທຳອັນ ຊົງຄຸນຄ່າທີ່ຊາວລາວໄດ້ຮ່ວມກັນ ຮັກສາ ແລະ ສືບທອດຈາກຮຸ່ນສູ່ ຮຸ່ນ. ການສືບສານປະເພນີອັນດີງາມ ນີ້ ເປັນການອະນຸລັກເອກະລັກທາງ ວັດທະນະທຳຂອງຊາດ ແລະ ປູກ ຈິດສຳນຶກໃຫ້ຄົນຮຸ່ນໃໝ່ໄດ້ຮູ້ຄຸນ ຄ່າຂອງປະເພນີ ແລະ ພະພຸດທະ ສາສະໜາ ເພື່ອຮ່ວມກັນສືບທອດໃຫ້ ຄົງຢູ່ຄູ່ສັງຄົມລາວຕະຫລອດໄປ. ພາບປະກອບ ລວມທັງໝີທີ່ມັກກິນນ້ຳເຜິ້ງເປັນ ອາຫານ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ ການລ້ຽງ ເຜິ້ງ ສາມາດເຮັດໄດ້ທັງໃນເຂດ ໃກ້ປ່າ ແລະ ໃກ້ຊຸມຊົນຫາກພື້ນທີ່ ມີຄວາມສະອາດ ແລະ ເໝາະສົມ. ດ້ານຕົ້ນທຶນການລ້ຽງຮັງເຜິ້ງພ້ອມ ອຸປະກອນຄົບຊຸດ ລາຄາປະມານ 500.000 ກີບຕໍ່ໜຶ່ງຮັງ, ສ່ວນ ເຕັກນິກໃນການລໍ້ເຜິ້ງປ່າໃຫ້ເຂົ້າ ຢູ່ຮັງສາມາດນຳໃຊ້ສານຟີໂຣໂມນ ຫລື ນຳໄຂເຜິ້ງຈາກຮັງເກົ່າທີ່ຕົ້ມ ແລ້ວມາທາພາຍໃນຮັງເພື່ອສ້າງ ກິ່ນດຶງດູດໃຫ້ເຜິ້ງເຂົ້າມາອາໄສ. ທ່ານ ອຸລິສັກ ເວົ້າເສີມວ່າ: ການວາງຮັງ ເພື່ອລໍ້ເຜິ້ງຄວນເລີ່ມ ໃນຊ່ວງໄລຍະເດືອນຕຸລາ ຫາ ຕົ້ນ ເດືອນພະຈິກ ເພາະເປັນໄລຍະທີ່ ເຜິ້ງເລີ່ມຊອກຫາບ່ອນສ້າງຮັງ ໃໝ່ ແລະ ເປັນໄລຍະທີ່ດອກໄມ້ເລີ່ມ ອອກດອກມີເກສອນ ແລະ ນ້ຳ ຫວານສຳລັບເຜິ້ງ. ສ່ວນການ ເກັບກ່ຽວນ້ຳເຜິ້ງຄວນດຳເນີນໃນ ຊ່ວງໄລຍະລະດູແລ້ງ ຫລື ປະມານ ເດືອນມີນາ-ເມສາເພື່ອໃຫ້ໄດ້ນ້ຳ ເຜິ້ງທີ່ມີຄຸນນະພາບດີ ແລະ ມີປະ ລິມານສູງ. ສໍາລັບທ່ານໃດທີ່ຕ້ອງການ ນໍ້າ ເຜີ້ງທໍາມະຊາດແທ້ ສາມາດຕິດຕໍ່ ໄດ້ທີ່ເບີ 020 9222 2846 ຫລື ເພສ So Green laos.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc3MTYxMQ==