30/07/2026 xtgmf]k; 6 glf4tdy f{la '7q y a ,q glu ,0tspkp,tsklk,a d7u mj q ;x;'-q oma '-kf rkp.8h dkooerk0v'ra d -u ;y f{;a fmtotme u y a ໂດຍ: ແສງສະຫວັນັ ໂດຍ: ສ.ພະຈັນັນ ຂປລ. ບຸນເຂົ້າພັນສາແມ່ນປະເພນີ ທີ່ສຳຄັນທາງພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ເປັນໜຶ່ງໃນຮີດ 12 ຄອງ 14 ປະເພນີ ລາວ ທີ່ປະຊາຊົນລາວໄດ້ສືບທອດ ກັນມາແຕ່ດົນນານ. ປະເພນີນີ້ບໍ່ ພຽງແຕ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມ ເລື່ອມໃສໃນພຸດທະສາສະໜາເທົ່າ ນັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນໂອກາດໃຫ້ພະ ສົງສາມະເນນໄດ້ຈຳພັນສາ ເພື່ອ ສຶກສາພະທຳວິໄນ ແລະ ໃຫ້ພຸດ ທະສາສະນິກະຊົນໄດ້ສ້າງຄຸນງາມ ຄວາມດີຜ່ານການຮັກສາສິນ ແລະ ບຳເພັນກຸສົນ. ສຳລັບປີ 2026 ບຸນເຂົ້າພັນສາ ຂປລ. ສຳລັບຫລາຍຄອບຄົວທີ່ ອາໄສຢູ່ໃນເຂດໂຄງການໄຟຟ້ານ້ຳ ເທີນ2, ປາຈາກອ່າງເກັບນ້ຳບໍ່ພຽງ ແຕ່ເປັນແຫລ່ງອາຫານສຳຄັນຂອງ ຄອບຄົວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນແຫລ່ງ ສ້າງລາຍຮັບທີ່ຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ຊີວິດ ການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນດີຂຶ້ນ, ແຕ່ ກ່ອນແມ່ນຫາປາມາແລ້ວ ກໍຂາຍ ປາສົດ. ປັດຈຸບັນນີ້, ປະຊາຊົນໄດ້ ຫັນມາແຜ່ເປັນປາແຫ້ງເພື່ອຕໍ່ຍອດ ຜົນຜະລິດໃຫ້ມີມູນຄ່າສູງຂຶ້ນ ເປີດ [5 og0Q kra olk xtgrou va ofu 'k, 0v'-k;r5 f mu j ln [mvf,kc8j 7A 'r5 fmtdko 0kpxkcsh ' lk,kflh k']kpIa [wfh 200-300 ]h kodu [8= j xu ແມ່ນກົງກັບວັນພຸດທີ 29 ກໍລະກົດ ກົງກັບມື້ຂຶ້ນ 15 ຄ່ຳເດືອນ 8 ພສ 2569 ຊຶ່ງເປັນມື້ທີ່ພຸດທະ ສາສະນິກະຊົນລາວບັນດາເຜົ່າໃນ ຂອບເຂດທົ່ວປະເທດໄດ້ພ້ອມໃຈກັນ ເຂົ້າວັດ ເພື່ອໃສ່ບາດຖວາຍສັງຄະ ທານ, ຖວາຍຜ້າອາບນ້ຳຝົນ, ທຽນ ເຂົ້າພັນສາ ແລະ ເຄື່ອງສັກກາລະບູ ຊາຕ່າງໆ ແດ່ພະສົງສາມະເນນ ຢູ່ ຕາມວັດວາອາຮາມຕ່າງໆຢ່າງຄຶກ ຄື້ນຖືກຕ້ອງຕາມຮີດຄອງປະເພນີ, ວັດທະນະທຳອັນດີງາມທີ່ເຄີຍສືບ ທອດກັນມາແຕ່ບູຮານນະການ. ເຖິງວ່າຈະມີຝົນຕົກລິນແຕ່ກໍໍບໍ່ໄດ້ ຊ່ອງທາງໃຫ້ຊຸມຊົນສາມາດສ້າງ ມູນຄ່າຈາກສິ່ງທີ່ຕົນເອງມີ ເໝືອນ ດັ່ງຄອບຄົວ ນາງ ຊ້ອຍ ພົມນະຈັກ ແມ່ນໜຶ່ງໃນແມ່ຍິງທີ່ສາມາດພັດ ທະນາເປັນອາຊີບຈາກພູມປັນຍາດັ້ງ ເດີມຂອງຄອບຄົວ. ເສັ້ນທາງຂອງ ລາວ ບໍ່ໄດ້ເລີ່ມຈາກທຶນກ້ອນໃຫຍ່ ຫລື ທຸລະກິດຂະໜາດໃຫຍ່, ແຕ່ເລີ່ມ ຈາກການນຳເອົາຄວາມຮູ້ ແລະ ພູມ ປັນຍາທີ່ສືບທອດມາຈາກປູ່ຍ່າຕາ ນາຍ ກ່ອນຈະຄ່ອຍໆພັດທະນາໃຫ້ ກາຍເປັນສິນຄ້າທີ່ສາມາດສ້າງລາຍ ຮັບໄດ້ 200-300 ລ້ານກີບຕໍ່. ນາງ ຊ້ອຍ ໄດ້ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ໃນ ອະດີດ ຄອບຄົວບໍ່ມີລາຍໄດ້ທີ່ ແນ່ນອນ ແລະ ຕ້ອງດຳລົງຊີວິດ ຢ່າງລຳບາກ, ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຫັນມາ ພັດທະນາອາຊີບ ແລະ ຕໍ່ຍອດ ຜະລິດຕະພັນປາແຫ້ງ, ສິ່ງທີ່ເຄີຍ ເປັນພຽງອາຫານປະຈຳຄອບຄົວ ກໍໄດ້ກາຍເປັນອາຊີບທີ່ສາມາດ ສ້າງລາຍຮັບມາຮອດປັດຈຸບັນ ຊຶ່ງ ທຸລະກິດຂອງຄອບຄົວສາມາດສ້າງ ລາຍຮັບປະມານ 200-300 ລ້ານ ກີບຕໍ່ປີ. ລາຍໄດ້ດັ່ງກ່າວໄດ້ຊ່ວຍ ຍົກລະດັບການເປັນຢູ່ຂອງຄອບຄົວ ໃຫ້ມີເຮືອນຢູ່ຖາວອນ, ມີລົດໃຊ້ ແລະ ມີຄຸນນະພາບຊີວິດທີ່ດີຂຶ້ນ ກວ່າເກົ່າ ຊຶ່ງຄວາມສຳເລັດນີ້ມັນ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການພັດທະນາ ອາຊີບທີ່ເໝາະສົມກັບທຶນທ້ອງຖິ່ນ ສາມາດປ່ຽນຊັບພະຍາກອນທີ່ມີຢູ່ ໃຫ້ກາຍເປັນໂອກາດ, ພູມປັນຍາ ການເຮັດປາແຫ້ງທີ່ສືບທອດຈາກ ຄົນຮຸ່ນກ່ອນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຢຸດຢູ່ພຽງ ການຮັກສາລົດຊາດ ແລະ ເອກະລັກ ອາຫານຂອງຊຸມຊົນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ ຍັງສາມາດກາຍເປັນທຶນທາງ ເສດຖະກິດທີ່ຊ່ວຍພາຄອບຄົວໃຫ້ ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ, ຄວາມສຳເລັດ ດັ່ງກ່າວ ເກີດຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບການ ສົ່ງເສີມຈາກໂຄງການໄຟຟ້ານ້ຳ ເທີນ 2 ທີ່ຮ່ວມມືກັບພາກລັດ ແລະ ຊຸມຊົນ ໃນການພັດທະນາອາຊີບ ຂອງປະຊາຊົນ, ແນວທາງສຳຄັນ ປະກອບມີການຝຶກອົບຮົມ, ການ ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ານອາຊີບ, ການປຸງແຕ່ງຜົນຜະລິດ ແລະ ການ ສ້າງອາຊີບໃຫ້ຊຸມຊົນ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ ປະຊາຊົນສາມາດເພິ່ງພາຕົນເອງ ໄດ້, ສ້າງລາຍຮັບ ແລະ ວາງຮາກ ຖານຊີວິດທີ່ຍືນຍົງ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ການພັດທະນາອາຊີບປະມົງໄດ້ຖືກ ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບການບໍລິຫານ ຊັບພະຍາກອນໂດຍຊຸມຊົນ ຜ່ານ ການສ້າງຕັ້ງສະມາຄົມປະມົງ, ການກຳນົດລະບຽບຮ່ວມກັນ ທັງ ໃນການນຳໃຊ້ເຄື່ອງມືຫາປາ, ການ ຊື້-ຂາຍປາ ແລະ ການກຳນົດເຂດ ອະນຸລັກ, ເຂດຫາປາ ເປັນກົນໄກ ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຊຸມຊົນມີສ່ວນຮ່ວມໃນ ການຮັກສາແຫລ່ງຊັບພະຍາກອນ ປາໃນອ່າງເກັບນ້ຳເຂື່ອນນ້ຳເທີນ 2 ຄຽງຄູ່ໄປກັບການສ້າງລາຍຮັບ, ຊຸມຊົນຮູ້ຈັກນຳຊັບພະຍາກອນມາ ໃຊ້ຢ່າງມີແຜນ, ຕໍ່ຍອດຜົນຜະລິດ ໃຫ້ມີມູນຄ່າ ແລະ ຮ່ວມກັນຮັກສາ ແຫລ່ງທຳມະຊາດ, ຜົນປະໂຫຍດ ທີ່ສາມາດສົ່ງຕໍ່ໄປເຖິງຄົນຮຸ່ນຫລັງ. ນາງຊ້ອຍ ກ່າວຕື່ມວ່າ: ຄວາມ ຍືນຍົງບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງພຽງການ ອະນຸລັກທຳມະຊາດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ ແມ່ນການຮູ້ຈັກນຳໃຊ້ທຶນທີ່ມີຢູ່ ຢ່າງຮອບຄອບ, ສ້າງມູນຄ່າຢ່າງ ສ້າງສັນ ແລະ ຮ່ວມກັນຮັກສາ ແຫລ່ງທຶນນັ້ນໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຊຸມຊົນມີ ອາຊີບ, ມີລາຍຮັບ ແລະ ມີອະນາຄົດ ທີ່ໝັ້ນຄົງ ພ້ອມທັງສາມາດສົ່ງຕໍ່ ຜົນປະໂຫຍດຈາກຊັບພະຍາກອນ ອັນລ້ຳຄ່ານີ້ໄປສູ່ຄົນຮຸ່ນຫລັງຢ່າງ ຍືນຍົງ. ເປັນອຸປະສັກຕໍ່ຄວາມເລື່ອນໃສຂອງ ພຸດທະສາສະນິກະ ຊົນທີ່ພາກັນເຂົ້າ ວັດຟັງທຳ, ໄຫວ້ພະ-ຮັບສິນ, ຟັງ ທຳມະເທສະໜາ ແລະ ຮ່ວມພິທີ ທາງສາສະໜາຢ່າງຄຶກຄື້ນ. ຂະນະ ດຽວກັນຢູ່ຫລາຍໆວັດຍັງມີເຈົ້າ ພາບ ແລະ ຜູ້ມີຈິດສັດທານຳເອົາ ນ້ຳດື່ມ, ນ້ຳຫວານ ແລະ ອາຫານ ປະເພດຕ່າງໆ ມາຕັ້ງເປັນໂຮງ ທານ ເພື່ອບໍລິການໃຫ້ປະຊາຊົນຜູ້ ມາໃສ່ບາດ. ບຸນເຂົ້າພັນສາມີຄວາມເປັນມາ ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝພຸດທະການທີ່ພະພຸດ ທະເຈົ້າຍັງດຳລົງພະຊົນຢູ່ ຊຶ່ງພະ ພຸດທະອົງຍັງບໍ່ໄດ້ກຳນົດການຈຳ ພັນສາໃນມື້ເຂົ້າພັນສາ. ດັ່ງນັ້ນ, ພະສົງຈຶ່ງເດີນທາງໄປ-ມາຕາມ ສະຖານທ່ີຕ່າງໆ ອັນເປັນເຫດ ໃຫ້ເກີດບັນຫາຕາມມາຄື: ເຫລົ່າ ພະສົງທັງຫລາຍໄດ້ຢຽບເອົາພືດ ພັນທັນຍາຫານໄຮ່ນາຮົ້ວສວນ ຂອງຊາວບ້ານທີ່ປູກໄວ້ໃນລະດູ ຝົນ ແລະ ທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່ານັ້ນຄື: ສັດນ້ອຍ-ໃຫຍ່ ທີ່ອອກຫາກິນຕາມ ພື້ນດິນກໍຖືກຢຽບມີທັງໂຕບາດເຈັບ ແລະ ຕາຍໄປ ຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຊາວ ບ້ານໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງ ຫລວງຫລາຍ. ເມື່ອພະພຸດທະເຈົ້າ ຊົງຮູ້ເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ບັນຍັດ ເລື່ອງການຈຳພັນສາຂອງພະສົງ ຄື: ເມື່ອຮອດລະດູຝົນໃຫ້ພະສົງ ຈຳພັນສາຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງເປັນ ໄລຍະເວລາ 3 ເດືອນ ຊຶ່ງປົກກະຕິ ແລ້ວຕາມພະວິໄນການຈຳພັນສາ ຫລື ເຂົ້າພັນສາມີ 2 ປະເພດຄື: 1. ການເຂ້ົາພັນສາຕາມປົກກະຕິເອີ້ນ ວ່າ: “ປຸຣິມພັນສາ” ເລີ່ມແຕ່ມື້ແຮມ 1 ຄໍ່າ ເດືອນ 8, ຖ້າປີໃດເດືອນ 8 ສອງຫົນກໍຈະເລີ່ມໃນມ້ືແຮມ 1 ຄໍ່າ ເດືອນ 8 ຫລັງ ແລະ ອອກພັນສາໃນ ມື້ຂຶ້ນ 15 ຄໍ່າ ເດືອນ 11 ຊຶ່ງພະສົງ ທີ່ຈຳພັນສາຄົບ 3 ເດືອນ ກໍຈະມີສິດ ຮັບກັນຖິນ; 2.ການເຂົ້າພັນສາຫລັງ ເອີ້ນວ່າ:“ປັດສິມພັນສາ” ເລີ່ມແຕ່ ມື້ແຮມ 1 ຄໍ່າ ເດືອນ 9 ແລະ ອອກ ພັນສາ ໃນມື້ຂຶ້ນ 15 ຄໍ່າ ເດືອນ 12 ໃນກໍລະນີນີ້ຄືພະສົງຕິດພາລະກິດ ຕ້ອງເດີນທາງໄກ ຫລື ເຫດຈຳເປັນ ທີ່ບໍ່ສາມາດມາເຂົ້າພັນສາປົກກະຕິ ໄດ້. ບຸນເຂົ້າພັນສາຍັງມີຄວາມ ໝາຍຄວາມສຳຄັນຄື: ໃນວາລະ ການຂອງການເຂົ້າພັນສາ ແມ່ນກົງ ກັບລະດູກະສິກຳ ປະຊາຊົນຈະປູກ ໝາກໄມ້, ພືດຜົນທັນຍາຫານ ແລະ ພະສົງຢູ່ຈຳພັນສາໃນອາວາດເພື່ອ ສຶກສາພະທໍາວິໄນ ຕາມຄຳສອນ ຂອງພະພຸດທະເຈົ້າ. ສ່ວນພຸດທະ ສາສະນິກະຊົນ ກໍໄດ້ໂອກາດໄປ ໄຫວ້ພະສູດມົນ, ຮັກສາສິນ, ຈະເລີນ ເມດຕາພາວະນາ, ເຮັດບຸນບຳເພັນ ກຸສົນນຳພະສົງສາມະເນນ ແລະ ທີ່ ສຳຄັນພະສົງທີ່ຈຳພັນສາຖ້ວນໄຕ ມາດ ຫລື ຄົບ 3 ເດືອນ ຈະໄດ້ຮັບ ອານິສົງການຍົກເວັ້ນພະວິໄນ 5 ຂໍ້ ຄື: 1. ເດີນທາງອອກຈາກວັດໂດຍ ທີ່ບໍ່ຕ້ອງຂໍອະນຸຍາດເຈົ້າອະທິການ ວັດ ຫລື ພະສົງອົງອື່ນ; 2. ເດີນທາງ ໄປຄ້າງບ່ອນອື່ນ ໂດຍທີ່ບໍ່ຕ້ອງຖືຜ້າ ຈີວອນຄົບ 3 ຜືນ; 3. ສັນເຂົ້າຮ່ວມ ຄະນະໄດ້; 4.ເກັບອະຕິເຣກະຈີ ວອນໄດ້ຕາມຄວາມປາຖະນາ; 5. ເກັບຮັກສາຜ້າຈີວອນ ເມື່ອມີຄົນ ມາຖວາຍໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສະລະເຂົ້າ ກອງກາງ. ພາບປະກອບ ພາບປະກອບ ພາບປະກອບ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc3MTYxMQ==